Huisdieren
Huisdieren
Geen ander boerderijdier heeft het gevoel van plaats en geborgenheid van een haan. Met kam hoog op zijn hoofd, lichaam opgeblazen tot belachelijke grootte en een trots lopen dat de definitie is van zelfverzekerdheid, regeert de haan echt op het erf. De kam van de haan – dat rode, vlezige weefsel op de schedel van een kip – is zijn flamboyante symbool van vruchtbaarheid en dominantie. Een veranderde kleur van de kam kan wijzen op veranderingen in stemming of potentiële gezondheidsproblemen.
Een veranderde kam van een haan kan alarmerend zijn voor zijn eigenaar, maar kleurverandering kan eigenlijk een teken zijn van goede kippengezondheid. Over het algemeen wordt de kleur van de kam bepaald door bloedstroom; het verandert naarmate het bloed toeneemt of afneemt in verschillende delen van het lichaam. Een geagiteerde haan, of een die een testosteronpiek ervaart, vertoont een donkerdere kam – bij hanen met een rode kam zal deze verandering purperachtig lijken; bij hanen met een purperen kam kan de kam donker worden tot bijna zwart. Zo desoriënterend als het kan zijn om een haan zo'n dramatische verandering in fysieke verschijning te zien ondergaan, is de kleurverandering meestal een teken van circulatiegezondheid. De kam keert terug naar zijn normale tint zodra de haan tot rust komt.
Omgevingstemperatuurveranderingen kunnen ervoor zorgen dat de kam van een haan van kleur verandert. Het is niet ongebruikelijk om op een warme dag een haan te zien met een schitterend rode kam terwijl bloed er doorheen stroomt, afkoelt voordat het weer naar binnen beweegt – een zeer belangrijke eigenschap voor een dier dat niet kan zweten. Evenzo, wanneer de temperatuur daalt, kan de kam donkerder worden, omdat de bloedstroom naar de kam vertraagt om warmte vast te houden in andere delen van het lichaam.
Wanneer het winterweer erg koud wordt, kun je opmerken dat de uiteinden van de kam van een haan purper worden en zo blijven. Dit is bevriezing. Hoewel het niet per se gevaarlijk is voor de kip – infectie is mogelijk, maar zeldzaam – kan het leiden tot permanente ontluivering van de kam. Bij bevriezing, na de purperachtige verkleuring, een effect van bloed dat de zuurstofarme uiteinden niet bereikt, zullen de aangetaste delen van de kam verder donkeren, bros worden en uiteindelijk afvallen. Manieren om bevriezing te voorkomen zijn het aanbrengen van vaseline op de kam en het beheersen van de luchtvochtigheid in het hok.
Kleurverandering van de kam kan signaleren dat er iets mis is. Een donkere kam bij een zieke kip kan een symptoom zijn van iets eenvoudigs als uitdroging of een indicatie van bloedcirculatieproblemen als gevolg van een luchtweginfectie of zelfs een hartprobleem. Als een haan zich ziek gedraagt – lethargisch, ongevoelig, hoofd in de borst gestoken – zal kleurverandering van de kam een dierenarts helpen te bepalen wat er mis is.