Huisdieren
Huisdieren
Varkens zijn niet bekend om kieskeurige eters te zijn, en zullen blijknorend en knorrend hun weg banen door alles van een rotten appel tot menselijk vlees. Ironisch genoeg kan cellulose, wat de kernbestanddeel is van het traditionele voedsel van andere huishoudelijke dieren zoals paarden, schapen en koeien, niet gemakkelijk door varkens verteerd worden omdat ze de benodigde enzymen missen om het af te breken. De meeste vee worden herkauwers genoemd omdat ze complexe verteeringsystemen en vier magen hebben. Varkens, zoals mensen, zijn monogastrische dieren, en hebben maar één maag.
Cellulose wordt beschouwd als de meest voorkomende organische verbinding op aarde en is de belangrijkste structurele bestanddeel van planten. Het wordt veel geassocieerd met gras en hooi, maar kan ook in kruisbloemige groenten zoals kool, spruitjes en zelfs aardappelen gevonden worden. Hoewel monogastrische dieren de vitaminen, eiwitten, mineralen en complexe koolhydraten die in cellulose-bevattende groenten zitten kunnen absorberen, zijn de nutriënten die in cellulose zitten voor hun verteeringsproces ontoegankelijk en worden direct uit het lichaam geëxcreteerd.
De meeste boerderijvarkens worden gevoed met graan. Varkens kauwen hun voedsel, zodat het al gebroken is voordat het hun verteeringsysteem binnenkomt. Bij aankomst in de maag, transformeren zuren en enzymen wat gegeten is in een pastachtig materiaal. Het halfverteerde voer wordt dan overgebracht naar de dunne darm, waar meer enzymen het verteeringsproces voltooien. De meerderheid van de nutriënten wordt geabsorbeerd uit de darm van het varken, wat vergelijkbaar is met die van een mens. Aan één uiteinde van hun maag bezitten varkens een kleine zak genaamd een fundus die schuilplaats biedt voor een klein aantal micro-organismen, die een beetje vezel in het dieet van het varken afbreken en toestaan dat het verteerd wordt. Herkauwers kunnen veel meer vezel verteeren dan varkens of pluimvee omdat ze een grotere microbiële populatie ondersteunen.
Hoewel cellulose gezien kan worden als een goedkope alternatief voor de groeiende kosten van varkensvoer, kunnen varkens het niet goed verteeren, en op de lange termijn is het schadelijk voor hun gezondheid. Varkens zullen bijna alles eten, maar om tot hun volle potentieel te groeien, hebben ze een geconcentreerd graandieet en adequate eiwitsupplementen nodig. Cellulose is geconcentreerd vezel, en hoewel het andere voedingsmiddelen in een snelle, efficiënte manier door het verteeringskanaal van het varken kan laten passeren, zal het de honger of behoeften van het varken niet bevredigen.
Twijfelachtig onderzoek heeft plaatsgevonden bij het Taiwanse Instituut voor Dierwetenschap en Technologie om een varken van de toekomst genetisch te modificeren dat cellulose kan verteeren. Genen van microben en koeien worden in varkensembryo's ingevoegd om een speciaal ras varkens te creëren dat zijn voeding uit gras kan halen. Hoewel deze varkens beschreven worden als 'milieuvriendelijk' en 'kosteneffectief', zijn ze onderwerp van veel controverse.