Huisdieren
Huisdieren
De Europese beer is een zeldzaam, robuust varkensras dat voornamelijk in gevangenschap wordt gehouden. De meeste varkens bereiken seksuele rijpheid binnen het eerste levensjaar. Ze worden geboren met strepen van snuit tot staart; deze vervagen meestal op 3 maanden leeftijd. Het ras komt in een breed kleurenpectrum: van geel tot zwart. Europese beren zijn hariger dan de meeste rassen, met lange haren in de winter.
Afhankelijk van het aantal zeugen: van kleine omheining tot enkele hectaren. Geef beren voldoende ruimte om te rond te lopen, zodat gevechten geminimaliseerd worden.
Maximaal 10 zeugen per beer in de fokhokken. Alle zeugen moeten in hun hitte zijn om drachtig te worden. Plaats nooit meer dan één beer per hok – beren zijn territoriaal.
Voorzie water, voer en een hooibed voor de zeug. Houd de temperatuur tussen 24-29°C (75-85°F). Biggetjes missen de isolatie van de moeder. Laat de zeugen na afzuigen terug naar de hokken.
Bij de geboorte mag je assisteren: biggetjes afvegen met schone doekjes, naast de buik van de zeug leggen. Houd de achterkant van de zeug zo schoon mogelijk na de worp.
Laat biggetjes bij hun leeftijdsgenoten en moeders in de familiehokken komen. Varkens zijn heel sociaal: ze liggen en verkennen graag samen. Verplaats of behoud biggetjes naar wens.
Met rust, hygiëne en respect voor het gedrag van het ras, fok je gezonde Europese beren.