Huisdieren
Huisdieren
Mange is een intens jeukende huidaandoening veroorzaakt door twee verschillende spinachtige parasieten: Sarcoptes scabiei of Demodex phylloides. Sarcoptische mange is zeer besmettelijk en verspreidt zich snel. Hogmijten zijn gastheerspecifiek, wat betekent dat ze alleen biggen infecteren. Een geïnfecteerde big kan geen geit, schapen of ander dier infecteren.
Als mange onbehandeld blijft, ontwikkelen laesies zich langs de nek, ellebogen, delen van de sprong en in en rond de oren. Kleine rode puistjes die de huid bedekken, kenmerken acute mange.
De eerste symptomen van mange zijn verhoogde delen van de huid bedekt met bruine korsten rond de oren en nek. Als onbehandeld, wordt de huid verdikt en ruw over meer van het lichaam. Andere symptomen zijn krabben, oren schudden, haaruitval en slechte groei.
Er worden schraapjes genomen van laesies in het oor om de diagnose te bevestigen. Als onder microscopisch onderzoek de mijt aanwezig is, is de diagnose positief. Mangemijten zijn nauwelijks zichtbaar voor het blote oog vanwege hun minuscule grootte.
Bij gevallen van mange is direct contact het belangrijkste overdrachtsmiddel. Het wordt ook verspreid door contact met verzorgingsbenodigdheden of rennen en hekken. Bestrijding bestaat uit sanitatie en het gebruik van middelen om mangemijten te doden. Producten zijn verkrijgbaar als topische sprays en poeders, pour-ons, injecties en voederadditieven. Deze kunnen in combinatie met ruimtesprays worden gebruikt.
Beheer en behandeling omvat het in quarantaine plaatsen van geïnfecteerde varkens om verspreiding naar de hele kudde te voorkomen. Het gebruik van lindaan (0,05-0,1 procent), malathion (0,05 procent) sprays, chlordaan oplossingen en Ivermectine (300 µg/kg, SC) is effectief voor het elimineren van Sarcoptische mange. Helaas is er geen positieve behandeling voor Demodectische mange.