Huisdieren
Huisdieren
Sarkoptische schurft, ook wel schurft genoemd, is een besmettelijke huidaandoening veroorzaakt door een parasitaire mijtinfectie. Deze mijten infecteren gewoonlijk huisdieren zoals honden en katten, hoewel ze ook andere dieren en mensen kunnen treffen. Naast intense jeuk wordt de ziekte gekenmerkt door korstige huid, haaruitval en kleine laesies op het lichaam van een dier. Het is belangrijk voor verzorgers om hun huisdieren door een dierenarts te laten onderzoeken voor een juiste diagnose en de beste behandelingen te ontvangen, aangezien andere vergelijkbare huidaandoeningen er hetzelfde uitzien, maar andere genezingen vereisen.
De sarkoptische schurftmijt, ook wel jeukmijten of Sarcoptes genoemd, graven zich in de huid of haarzakjes in, leggen eieren die in drie tot tien dagen uitkomen. Deze eieren produceren larven die over het oppervlak van de huid bewegen en volwassen worden. Tenzij de mijten worden gedood, kan de hele cyclus zich herhalen, waarbij volwassenen opnieuw paren en vrouwelijke mijten meer eieren leggen. Het duurt ongeveer twee weken voor een hele generatie is voltooid.
Intense jeuk (pruritus) is het belangrijkste symptoom van sarkoptische schurft. De jeuk is zo ernstig dat ze de huid ontstoken maakt, wat schurftplekken veroorzaakt. Het gezicht, de oorranden en de ellebogen zijn de gebieden die het meest worden getroffen. Nog erger, sommige huisdieren schudden hun oren zo erg dat ze een oor laten zwellen (aurielhematoom).
Sarkoptische schurft wordt meestal gediagnosticeerd aan de hand van een huidschraapsel op de plekken van haaruitval. Met een scalpelmes schraapt de dierenarts huidpuin af en onderzoekt het vervolgens onder een microscoop om te zien of mijten aanwezig zijn. Hoewel het moeilijk is om mijten onder een microscoop te vinden, behandelen dierenartsen doorgaans de schurftsymptomen, aangezien een negatief huidschraapsel nog steeds kan betekenen dat het dier schurft heeft.
Dierenartsen gebruiken normaal gesproken het medicijn dat ivermectine wordt genoemd om schurft te behandelen, wat een injectie is die wekelijks tot vier weken wordt gegeven. Na de eerste injectie ervaren de meeste huisdieren verlichting en verminderen ze hun krabben. Sarkoptische schurft kan ook worden behandeld met baden. Volgens MarVistavet.com kunnen sommige hondenrassen, zoals die tot de Collie-familie behoren, ivermectine niet verdragen, dus verzorgers moeten Lymezwavel gebruiken, wat een effectief bad is om mijten te doden.
Het is belangrijk om de slaapplek en omgeving van een huisdier zo schoon mogelijk te houden; goede hygiëne is van vitaal belang bij het voorkomen van de meeste ziekten. Omdat sarkoptische schurft besmettelijk is, als een hond in een huishouden de ziekte heeft, is het waarschijnlijk dat de andere huisdieren het ook hebben. Daarom moeten verzorgers alle andere huisdieren met dezelfde medicatie laten behandelen. Ook moet alle slaapplek van een besmet huisdier grondig worden gewassen in heet water om eieren en mijten te verwijderen. Besmette huisdieren moeten ook worden geïsoleerd van andere dieren.
Soms worden huisdieren verkeerd gediagnosticeerd omdat dierenartsen denken dat de dieren een voedselallergie of een ander probleem dan sarkoptische schurft hebben, waardoor de tijd en het geld van de verzorger worden verspild. Daarom moeten verzorgers om een huidschraapsel vragen om te testen op schurft. Het kan nodig zijn om een huisdier naar een huidspecialist of dierdermatoloog te brengen in plaats van alleen een algemene dierenkliniek.