Huisdieren
Huisdieren
Sarkoptische mijt veroorzaakt jeukende, geïrriteerde huid op de besmette hond. Sarcoptes-mijten maken kleine gangen in de huid van de hond en leggen er eitjes in. Wanneer de mijten graven en zich bewegen, veroorzaken ze irritatie, en de mijten kunnen zich verspreiden als ze niet tijdig worden behandeld. Er zijn verschillende medicijnen beschikbaar voor de behandeling van sarkoptische mijt bij honden. Een dierenarts zal deze opties met u bespreken en een voorkeursmedicijn aanbevelen op basis van de specifieke hond in kwestie.
Ivermectine is een van de voorkeursbehandelingen voor sarkoptische mijt en andere parasitaire aantastingen. Hoewel goedgekeurd door de FDA voor bepaalde behandelingen, werd het in 2009 beschouwd als "off-label" voor de behandeling van verschillende soorten mijt en andere parasieten.
Ivermectine wordt oraal of via injectie toegediend. Bepaalde huisdieren kunnen de medicatie afwijzen om deze reden. Ivermectine is ook gevaarlijk voor veel honden, met name veel herdersrassen. Er is een test beschikbaar om te bepalen of uw hond de mutatie heeft die het hem verhindert om deze medicatie te gebruiken.
Selamectine en Moxidectine zijn derivaten van Ivermectine en worden veelvuldig verkocht als respectievelijk Revolution en Advantage Multi. Selamectine is effectief bij het voorkomen van mijt wanneer het zoals voorgeschreven wordt ingenomen; echter, om sarkoptische mijt te genezen, kan een extra dosis worden toegediend. In 2009 was Moxidectine nog steeds "off-label" voor de behandeling van sarkoptische mijt in de Verenigde Staten, maar goedgekeurd in andere landen over de hele wereld.
Veelvuldig verkocht onder de namen "Sentinel" en "Interceptor", is milbemycine oxime een effectieve behandeling voor hondsenschurft (een andere term voor sarkoptische mijt), hoewel ze worden vermarkt als hartwormpreventie. Deze producten worden eenmaal per maand oraal ingenomen.
Hoewel niet zo vaak gebruikt als in voorgaande jaren, zijn kalk-zwavel- of mitaban-baden nog steeds effectief tegen sarkoptische mijten. Dopen duurt langer en is niet zo eenvoudig uit te voeren als andere medicijnen.
Vóór het dopen wordt de besmette hond gewassen met antibacteriële of anti-jeuk shampoos. Het proces vereist verschillende "dopen" die om de twee weken worden herhaald. Baden zijn onaangenaam en kunnen de hond pijn doen als het bad in contact komt met zijn ogen of wordt ingenomen.