Huisdieren
Huisdieren
Insectenetende vleermuizen eten kevers, motten, vliegen, muggen en andere vliegende insecten. Met echolocatie sturen ze hoge frequentie geluiden uit die afprallen op objecten, waardoor een gedetailleerde mentale kaart van hun omgeving ontstaat. Deze biologische sonar helpt hen de locatie, grootte en beweging van prooidieren te bepalen. Zodra ze zijn vergrendeld, vangen ze insecten in de vlucht met scherpe tanden en consumeren ze ze op de vleugel.
Fruitetende vleermuizen geven de voorkeur aan bananen, dadels, vijgen, bessen, mango's en ander rijp fruit. Ze worden voornamelijk geleid door geur, lokaliseren fruit en gebruiken krachtige kaken en scherpe tanden om in het vlees te bijten, pulp en sap te extraheren. Zaden passeren vaak intact hun spijsverteringsstelsel, waardoor deze vleermuizen belangrijke zaadverspreiders zijn in tropische landschappen.
Nectareterende vleermuizen likken bloemnectar en stuifmeel, af en toe aangevuld met insecten. Hun lange, borstelachtige tongen zijn speciaal aangepast om nectar diep in bloemen op te likken. Terwijl ze eten, bestuiven ze vaak bloemen, wat vitale partnerschappen vormt met nachtbloeiende planten.
Visetende vleermuizen jagen op vissen door dicht boven het wateroppervlak te skimmen. Echolocatie detecteert vissen eronder, en de vleermuizen duiken om ze met hun poten te vangen. Scherpe tanden helpen de vangst te beveiligen voordat de vleermuis naar het oppervlak terugkeert om te eten. Sommige eten ook insecten, kleine gewervelden en fruit.
Bloedzuigende vleermuizen, of vampiervleermuizen, drinken het bloed van zoogdieren, vogels en reptielen. Echolocatie en warmtesensoren op hun neuzen helpen hen warmbloedige prooidieren te vinden. Na in de buurt te zijn geland, maken ze een kleine incisie met scheermes-scherpe tanden en likken het vloeiende bloed op. Hun speeksel bevat anticoagulantia die ervoor zorgen dat het bloed niet stolt.