Huisdieren
Huisdieren
Alle rupsen veranderen in vlinders of motten, maar om die piek van ontwikkeling te bereiken, moet de rups zich versterken door te eten, zodat hij de kokonstadium van zijn ontwikkeling kan overleven. Vanwege hun gierige eetlust worden rupsen door sommigen beschouwd als plagen die gewassen en planten grootschalig kunnen vernielen.
De meeste rupsen zijn herbivoren, wat betekent dat ze alleen planten eten. Bladeren zijn het meest populaire deel van de plant voor de meeste rupsen, maar sommigen eten ook bloemen en bessen. Sommige soorten beperken zich zelfs tot één specifieke plantensoort. In dergelijke gevallen kiezen rupsen soms om hun eieren op de bladeren van de planten te leggen die ze hun leven lang hebben opgegeten. Andere rupsen zijn meer roofzachtig en kiezen ervoor om de eieren of larven van andere insecten te eten. En in zeldzame gevallen weten rupsen hun eigen soortgenoten te eten.
Rupsen zijn gebouwd om te eten en daardoor groeien hun lichamen in een verbazingwekkend tempo. Meeste rupsen schillen hun vel vier tot vijf keer tijdens hun leven om hun groeiende massa te accommoderen. In één opmerkelijke instantie vergroot de tabakshoornworm zijn gewicht 10.000-voudig in ongeveer 20 dagen. Rupsen hebben erg slecht gezichtsvermogen en steunen op zijwaartse hoofdbewegingen en korte antennes om potentiële voedsel en gevaren te vinden. Ze zijn ook meestal nachtactief, slapen aan de basis van hun gekozen plant en komen 's nachts tevoorschijn om te eten.
Omdat rupsen tamelijk langzaam bewegen en heel rijk zijn aan eiwitten, kunnen ze een heel makkelijke en wenselijke prooi zijn. Op het meest basale niveau dienen hun tekeningen en kleuring om potentiële roofdieren te verwarren of af te schrikken. Sommige rupsen hebben dezelfde kleur als de planten waarop ze vouwen, waardoor ze praktisch onzichtbaar zijn. Aan de andere kant, sommige zijn zo fel gekleurd dat ze gemakkelijk zichtbaar zijn, maar roofdieren nemen aan dat ze giftig zijn. Anderen hebben uitstekende maar onschadelijke haren die lijken op de doornen van de plant waarop ze voeden, en anderen zijn gemaakt om andere natuurlijke maar ongewilde elementen in de omgeving na te bootsen, zoals vogelpoep of takjes. Daarnaast schuilen rupsen zich onder en tussen bladeren terwijl ze eten. Sommen spinnen zijdenetten om zichzelf om een barrière te creëren tussen hen en de buitenwereld.
Sommige rupsen hebben meer proactieve verdedigingsmechanismen zoals giftige of afvallende, irriterende haren. In een vreemde wending hebben bepaalde planten giftige stoffen ontwikkeld als verdediging tegen rupsen en andere planteneters. De rupsen hebben zich aan deze giftige stoffen aangepast zodat ze niet alleen de planten nog steeds kunnen eten, maar de gift van de plant internaliseren, wat dan zeer schadelijk wordt voor elke roofdier die probeert de rups op te eten.
Andere rupsen spugen eigenlijk zuur op aanvallers en sommige hechten gewoon een zijden lijn aan hun blad en laten zich naar de grond vallen om gevaarlijke situaties te ontlopen.
Rupsen blijven rupsen voor twee tot vier weken. Gezien de hoeveelheid en snelheid waarmee ze eten, kunnen ze massive vernietiging aanrichten aan gewassen en bomen. Vanwege dit zijn pesticiden en andere chemische oorlogvoering ontwikkeld om het probleem te proberen uit te roeien, maar rupsen evolueren in een heel snel tempo en worden snel resistent tegen chemicaliën die tegen hen gebruikt worden. Grotere infestaties van rupsen zoals tentwormen worden soms aangepakt door simpele verwijdering. De takken waarop de rupsen hun huis hebben gemaakt, worden van de boom gesneden en samen met de rupsen verwijderd.
Terwijl de meeste rupsen als plagen zien, veranderen ze allemaal uiteindelijk in vlinders. Naast mooi te zijn, helpen vlinders planten bestuiven en zijn ze een heel belangrijk deel van ons ecosysteem.
Zijdewormen worden gefokt en geteeld voor hun zijde in plaatsen zoals China, Korea, Rusland en Japan. De zijde die van deze rupsen verzameld wordt, maakt mooie stoffen en kleding en is een belangrijk economisch element in deze landen.
Sommige soorten rupsen worden ook als voedsel genoten. Zijdewormen zijn een veelvoorkomende tussendoortje in China en Japan en in Zuidelijk Afrika is een bepaalde soort rups, de mopanie, een belangrijke bron van eiwit.