Huisdieren
Huisdieren
Salamanders zijn nachtelijke amfibieën met een carnivoor dieet. Sommige soorten salamanders leven hun hele leven in het water, terwijl anderen terrestrisch zijn en sommigen leven zowel op land als in waterwegen. Alle salamanders hebben vocht nodig voor overleving, wat hun dieet doet draaien om voedselbronnen in vochtige omgevingen. Kleine tanden stellen de klauwloze wezens in staat om een verscheidenheid aan insecten, wormen en andere salamanders te eten.
Salamanders brengen tijd door onder rotsen en stammen nabij waterwegen in koele, vochtige gebieden. Deze schuilplaatsen zijn ook de thuisbasis van duizendpoten, spinnen en insecten die een natuurlijke voedselbron voor salamanders bieden. Terrestrische salamanders, zoals de langstaartsalamander, eten een dieet van arthropoden, ongewervelden, terrestrische insecten en wormen. Gevonden aan de onderkant van rotsen en stammen, geniet de Noordelijke Lente Salamander van het eten van andere salamanders. Regenwormen, ongewervelden en slakken staan ook op het menu.
Salamanders produceren nakomelingen in een proces van drie stappen. Ten eerste stort het mannetje een spermatofoor, of een klein zakje sperma omhuld in een jelly-achtige substantie, op de bodem van een waterpoel. Vervolgens ontdekt het vrouwtjesalamander het sperma en haalt het voorzichtig op met haar cloaca. Bevruchting vindt dan plaats in haar. Ten slotte worden de bevruchte eieren onder takken vrijgelaten voor bescherming. De zich ontwikkelende nakomelingen eten algen in de eimassa. Eenmaal geboren, voeden de nakomelingen zich met kleine pooldieren tot ze volwassen zijn en op zoek gaan naar extra voedselbronnen op het land.
Wanneer ze in gevangenschap in musea of dierentuinen worden gehouden, eten salamanders een dieet dat nauw aansluit bij hun natuurlijke voedselbronnen. Regenwormen, kleine vis (grondels), krekels, vliegen, kevers en kikkervisjes zijn gemakkelijk verkrijgbaar en worden aan de amfibieën gevoerd.
Salamanders jagen op langzaam bewegende voedselbronnen. Eenmaal gevangen, beperken hun scherpe tanden het voedsel, dan kauwen ze. Salamanders kunnen ook een uitstekende tong gebruiken om hun prooi vast te grijpen, zoals vliegen.
Naarmate salamanders groeien, vervellen ze hun huid. Het is niet ongebruikelijk om een salamander aan de losse huid te zien trekken met hun tanden, wat helpt bij het vervellingsproces. Salamanders eten dan de oude huid.