Huisdieren
Huisdieren
Roodrugsalamanders maken de loofbossen van oostelijk Noord-Amerika tot hun thuis. De amfibieën jagen prooi onder stenen, gevallen bladeren en op bomen in vochtige landschappen, volgens het Museum of Zoology van de Universiteit van Michigan. Zodra voedsel zich voordoet, verwacht niet dat deze amfibie deelt. Roodrugsalamanders zullen giftige stoffen afscheiden via hun huid en hun territorium en prooi agressief verdedigen.
Roodrugsalamanders creëren een perimeter van fecale pelletten en geurmarkeringen rond hun woon- en jachtterritorium. Deze techniek beschermt de beperkte voedselvoorraad van de amfibie wanneer de vochtniveaus onder de norm dalen. Bij extreem droge weersomstandigheden laten roodrugsalamanders jonge, biologisch verwante salamanders toe hun territorium in te vliegen om te voeden.
Na een dagelijkse regen, worden nachtactieve salamanders wakker om te dwalen tussen gevallen bladeren en grassen van het bosbodem op zoek naar voedsel. Roodrugsalamanders vangen prooi met een snelle, voorwaartse stootbeweging van hun tong, volgens het Museum of Zoology van de Universiteit van Michigan. 's Avonds klimmen salamanders bomen en planten op zoek naar voedsel.
Ongewervelden staan bovenaan het menu van de roodrugsalamander. Hun dieet omvat insecten, duizendpoten, duizendpoten, regenwormen, kleine vliegen, larven, mijten, slakken, mieren en spinnewebben. De Herpetologie-afdeling van Davidson College rapporteert dat roodrugsalamanders jonge salamanders of de eieren van kleine zoogdieren en vogels kannibaliseren. Grotere vijf-inch lange salamanders kunnen boomkikkers en kikkervisjes consumeren.
Tijdens vochtige weersomstandigheden vreten de amfibieën zich vol op overvloedige voedselbronnen. Deze methode van pulsvoeding bij roodrugsalamanders stelt hen in staat voedingsstoffen te rationeren voor gebruik tijdens tijden van droogte. Aangezien de salamanders geen longen hebben, jagen ze prooi in vochtige gebieden om de ademhaling door de huid voort te zetten. Wanneer het bosbodem uitgedroogd is, trekken de amfibieën zich terug naar de vochtige onderkant van gevallen bomen of holle rotsen en wachten op voedsel dat tot hen komt.
Bodemsamenstelling beïnvloedt de jaachtcapaciteiten van de roodrugsalamander. Zure bodems storen het natriumbalans in salamanders. Bosgebieden en beekbedden in de buurt van chemisch behandelde akkers en gazons creëren gevaarlijke omstandigheden voor de roodrugsalamander. Bodem-pH waarden van 3,7 of lager ondersteunen de voedingsgewoontes van roodrugsalamanders niet.