Huisdieren
Huisdieren
Salamanders en tritons onderscheiden zich van alle andere amfibieën doordat ze in elk stadium van hun ontwikkeling een staart behouden, van larvenstadium tot volwassenheid. De meeste soorten hebben vier poten en, in tegenstelling tot kikkers en padden, staan hun poten in hoeken van 90 graden ten opzichte van hun lichamen. De voorpoten van salamanders groeien sneller dan hun achterpoten, wat het tegenovergestelde is van hoe de ledematen van andere amfibieën zich ontwikkelen. De uitzondering op deze regel zijn sirens, die salamanders zijn die er uit zien als paling en alleen kleine voorpoten en geen achterpoten hebben.
Salamanders en tritons hebben een reeks ademhalingstechnieken gebaseerd op hun leefomstandigheden. Volledig aquatische salamanders, zoals sirens en modderpuppies, bezitten kieuwen gedurende hun hele leven. Landsoorten ontwikkelen longen zodra ze volwassenheid bereiken nadat ze kieuwen hadden in het larvenstadium. Een derde groep salamanders heeft geen kieuwen of longen, maar ademt in plaats daarvan door de huid. Kikkers en padden hebben allemaal longen als volwassenen, maar sommigen ademen ook door hun huid, net als de longloze salamanders.
Sommige salamander soorten, in tegenstelling tot de meeste andere amfibieën die eieren verlaten na het leggen, zijn toegewijde ouders. Over het algemeen zijn het de longloze salamanders die de rol van beschermer delen tussen het mannetje en het vrouwtje. De volwassene wikkelt zijn lichaam om de eieren en draait ze soms. De vuursalamander is de enige amfibie die levende jongen baart, bij alle anderen worden eieren gelegd. Als bescherming voor de eieren produceren salamanders ook een giftig slijm dat de eieren omringt om ze onsmakelijk te maken.
Net als sommige hagedissen, kunnen salamanders en tritons delen van hun staart afbreken als ze dat moeten doen om te ontsnappen, en de staart zal teruggroeien. In tegenstelling tot hagedissen, kunnen ze dit ook doen met hun ledematen. Als ze een been verliezen, zal het ledemaat na enige tijd regenereren. De meeste salamander soorten produceren ook slecht smakende afscheidingen door hun huid om roofdieren af te schrikken om ze op te eten. Sommige van de meer kleurrijke soorten behoren tot de meest giftige en gebruiken de kleuren als waarschuwingsteken.