Notothenioid-vissen overleven vrieskoude Antarctische wateren door belangrijke aanpassingen:
- Antivriesproteïnen: Deze proteïnen binden zich aan ijskristallen in lichaamsvocht, waardoor groei en celbeschadiging in onder-nul temperaturen worden voorkomen.
- Verminderde membraanvloeibaarheid: Hun celmembranen hebben structuren met verminderde vloeibaarheid, wat de stabiliteit vergroot en de celintegriteit in de kou handhaaft.
Deze aanpassingen voorkomen bevriezing en stellen notothenioïden in staat te gedijen waar de meeste vissen niet kunnen.
