Huisdieren
Huisdieren
Brak water ligt halverwege tussen zoetwater en zoutwater. Het bevat zout en vissen kunnen zich aanpassen aan de licht zoute omgeving, maar het zoutgehalte is niet hoog genoeg om diepzeevissen in stand te houden. Zoetwatervissen zoals archer vissen en mollies kunnen gedijen in licht zout water, maar de meeste brakwater vissen zijn oorspronkelijk marien afkomstig uit gebieden waar zoet binnenlandwater zich mengt met zeewater in baaien, delta's en moerassen.
Het zoutgehalte van brak water varieert in de natuur, maar als richtlijn, als u een brakwatervis tank installeert, voeg dan minstens 1 eetlepel zout toe per gallon zoet water. Zeewater bevat het equivalent van 8 eetlepels zout, en u kunt veilig tot 4 eetlepels per gallon toevoegen aan uw brakwatertank voordat het te zout wordt. Gebruik synthetisch zeezout, ontworpen voor mariene aquaria, om een stabiele brakwatertomgeving te creëren. Marien zout is geproduceerd om essentiële mineralen te bevatten die nodig zijn voor zoutminnende vissen en planten. Standaard tropisch aquariumzout is voldoende, maar het kan leiden tot schommelingen in pH vanwege het gebrek aan natuurlijke zee mineralen.
Meet siltigheidsniveaus met een hydrometer om het specifieke gewicht van uw brakwatertank water te vinden en streef naar een waarde van 1.012. Specifiek gewicht is een eenheidsloze maat die de dichtheid van de vloeistof aangeeft in verhouding tot de dichtheid van zoet water. Zoet water wordt weergegeven als 1.000 en zeewater als 1.023, dus een waarde halverwege deze punten is acceptabel. Verschillende soorten brakwatervissen hebben hun eigen eisen wat betreft zoutniveaus, maar als u een gemeenschapstank installeert, kies dan vissen met gelijke behoeften.
Gevlekte kogelvissen, figure eight puffers, scats en monos zijn natuurlijke mariene vissen, maar ze kunnen ook overleven in zoetwateromgevingen. Deze vissen en andere zoals zij begeven zich van zout water naar zoet water om naar voedsel te jagen, en als zodanig zijn ze in staat om te gedijen in brakwateromstandigheden. Gedomesticeerde brakwatervissen hebben hetzelfde voedsel nodig dat ze in hun natuurlijke habitat zouden vinden. Artemia, plankton, krill en bloedwormen zijn rijk aan voedingsstoffen, maar u kunt ze ook commercieel vlokken- of korrelvisvoer geven.
Stel een watertemperatuur in van 21 tot 29 graden Celsius, afhankelijk van de soort brakwatervis in uw tank, en houd een pH-niveau tussen 7,8 en 8,3 aan. Een koraal- of aragoniet substraat helpt om de pH hoog te houden en de alkaliniteit binnen het vereiste bereik te houden. Tropische aquariumplanten tolereren geen verhoogde zoutniveaus, hoewel Java mos, Java varen en haargras goed groeien in een brakwatertank. Decoreer uw aquarium met rotsachtige grotten en rivierkiezels, maar wees voorzichtig met stukken veenhout in een opstelling met verhoogde siltigheid, omdat de chemicaliën in hout de zuurgraad kunnen verhogen en de pH-niveaus kunnen verlagen.