Huisdieren
Huisdieren
Nares zijn de openingen van de reukorganen van een vis -- met andere woorden, zijn neus (of neuzen -- er is een aan elke kant van zijn gezicht). Dit orgaan is niet helemaal hetzelfde als dat van een mens, maar het ruikt geuren in het water. Het begrijpen van deze geuren helpt vissen beslissen wat te doen, zoals wegzwemmen uit angst of naar voren snellen om een smakelijke hap te pakken.
Reukkamers zijn bekleed met sensorische kussens die vissen helpen verschillende chemische samenstellingen in het water te onderscheiden. Terwijl water door de nares stroomt en over de kussens heen, sturen de kussens signalen naar de hersenen om informatie over de geur te bepalen, zoals afstand en bron. Sommige vissen zijn betere reukdieren dan anderen. Zalm bijvoorbeeld gebruiken hun nares om hun weg terug te vinden naar de stroom waar ze geboren zijn om te paaien.
Nares verschillen op één belangrijke manier van zoogdierneuzen: vissen gebruiken nares niet om te ademen. De meeste vissen gebruiken hun kieuwen onder water uitsluitend om te ademen, hoewel sommigen af en toe hun mond kunnen gebruiken om lucht van boven het wateroppervlak in te ademen. Nares worden uitsluitend gebruikt voor reukdoeleinden en helpen de vis niet bij de ademhaling. Elke reukkamer is "blind", wat betekent dat het niet is verbonden met iets anders in het lichaam van de vis zoals de neus bij mensen is verbonden met de mond en keel.
Om water door de nares te bewegen, kunnen vissen zwemmen of minuscule haartjes gebruiken genaamd cilia. Bij vissen met twee nares aan elke kant, stroomt water in de ene nare, door de sensorische pad holte en terug uit de andere nare, wat een continu creëert zodat de vis belangrijke geuren niet mist. Wanneer vissen zwemmen, trekt hun beweging van nature water aan om te ruiken. Niet alle vissen hebben cilia in hun reukkamers, maar die wel, kunnen ruiken terwijl ze stil zitten. De kleine haartjes trekken water in de ene nare terwijl de vis niet vooruit beweegt, en de cilia in de andere nare duwen het water weer naar buiten.
De hersenen interpreteren de informatie die door de nares wordt binnengebracht en zetten het om in actie. Vissen scheppen chemicaliën in het water om andere vissen op de hoogte te stellen van hun status, zoals wanneer ze gewond zijn. Deze geuren zorgen ervoor dat verschillende vissen anders reageren. Bijvoorbeeld, een haai zou naar de geur van een gewonde vis kunnen zoomen, terwijl andere vissen misschien in de andere richting wegschieten om elk gevaar te vermijden.