Huisdieren
Orca's hebben indrukwekkende aanpassingen voor onderwatergehoor ontwikkeld die hen in staat stellen om prooi te lokaliseren, zelfs in troebel water.
* Groot, vet hoofd: Fungeert als een geluidslens, geluidsgolven richtend naar het binnenoor.
* Meloen: Een structuur van vetweefsel die als geluidsprojector fungeert.
* Binnenoor: Exceptioneel gevoelig voor het detecteren van zwakke onderwatergeluiden.
Orca's stoten klikken en fluittonen uit die afprickelen op objecten, inclusief prooi. De terugkerende echo's stellen hun brein in staat de grootte, vorm, afstand en snelheid van het doel te bepalen.
Ze kunnen zelfs de zwakste trillingen detecteren, inclusief de geluiden van de bewegingen, ademhaling en hartslagen van prooien.
Geluid reist sneller en verder onder water dan in de lucht, waardoor orka's echolocatie kunnen gebruiken en geluiden over lange afstanden kunnen horen.