Huisdieren
Zeesterren, beschouwd als equinodermen en geclassificeerd als Asteroidea, zijn een eenvoudige levensvorm zonder hersenen en zintuigorganen. Zeesterren zijn het best bekend om hun kenmerkende stervormige vorm en hun vermogen om ledematen te regenereren. Er zijn ongeveer 2.000 soorten zeesterren in de wereld, variërend van tropische regio's tot koudere zeehabitats. Ze hebben een stekelige, verkalkte huid en komen in een verscheidenheid aan kleuren.
Zeesterren zijn vrij vreedzame levensvormen in aquaria. Ze bewegen langzaam en kunnen met de meeste soorten vredige vissen worden gehouden zonder schade. Meer agressieve vissen, zoals kogelvissen, zullen echter zeesterren aanvallen. Bondgenoten omvatten andere vormen van equinodermen, zoals zee-egels, zanddollars, zeekomkommers en zeelelies.
Zeesterren zijn aaseters en carnivoren, bereid om vrijwel alles te eten wat op de oceaanbodem wordt gevonden. Ze helpen om een aquarium schoon te houden. Zeesterren voeden zich met langzaam bewegende prooi, zoals mosselen, weekdieren, zeepokken, kleine sponzen, mosselen en oesters. Ze kunnen hun maag naar buiten duwen om prooi te omringen en in te nemen die te groot is om te slikken. Ze gebruiken hun zuignapvoeten om kleine schelpdieren open te wrikken.
Predatoren van zeesterren omvatten vogels zoals meeuwen, grote vissen en zee-otters. Sommige schelpen, waaronder de arlequinkrab (Hymenocera elegans), Triton trompet (Charonia tritonis) en rifkrab (Trapezia), jagen ook op zeesterren. Dankzij hun regeneratieve krachten kan een zeester vaak een aanval van een predator overleven die het niet volledig consumeert.
Andere bedreigingen voor zeesterren naast predatoren omvatten watervervuiling, zoals olieverontreinigingen. Een olieverontreiniging van een supertanker voor de kust van Groot-Brittannië in 1996, bijvoorbeeld, veegde een gehele populatie groene rotszeesterren in het gebied weg. Petroleumproducten en andere chemicaliën die in kustwateren worden gedumpt, kunnen ook nadelig zijn voor zeesterren.