Huisdieren
Huisdieren
Zeesponsen zijn noodzakelijk voor het onderhouden van het ecosysteem van de zee, en hebben een zeer specifiek dieet om in leven te blijven en gezond te blijven. De zeesponsen maken de zee ook een schonere plek voor de dieren die erin leven.
Sponsen zijn eigenlijk losse verzamelingen cellen en hebben geen organen of weefsels zoals de meeste dieren. De cellen van de spons zijn ook totipotent, wat betekent dat de cellen zich zullen transformeren om elk doel te dienen dat de spons vereist. Sommige zeesponsen hebben een skelet dat is gemaakt van calciumcarbonaat, en sommige hebben geen skelet. De aanpassingsaard van de spons zorgt voor variërende dieetkeuzes afhankelijk van de soort.
Sponsen hebben een filtervoedingssysteem en verwerken grote hoeveelheden water door hun cellen. Dit stelt hen in staat om zeer kleine voedseldeeltjes te eten, waarvan velen alleen met een microscoop kunnen worden gezien. Sommige zeesponsen eten ook de bacteriën die in het water worden gevonden dat door de cellen van de spons wordt gepompt. Het water dat door de spons filtert, dient ook om afval en schadelijke materialen te elimineren.
Zodra de zeespons voedsel in het water vindt dat er door wordt gefilterd, verzamelen gespecialiseerde cellen die choanocyten worden genoemd, het voedsel. Amoeba-achtige cellen worden gebruikt om het voedsel door het lichaam van de spons over te brengen om alle resterende cellen te voeden. Dit proces vindt elke keer plaats als de spons eet, wat meerdere keren per dag kan voorkomen, afhankelijk van de stroom in het waterlichaam waar de spons leeft.
Sponsen zijn aseksueel, wat betekent dat ze het vermogen hebben om zichzelf te reproduceren. Sommige sponsen kunnen ook als hermafrodiet fungeren, of kunnen als het mannetje of het vrouwtje fungeren in het reproductieproces. Wanneer een jonge spons wordt gevormd, zal het gedijen op hetzelfde voedsel als zijn ouders; nieuw gevormde sponsen voeden zich vaak met plankton evenals andere kleine levende organismen in het water. Als de baby spons het resultaat is van aseksuele klonering, zal het het identieke dieet van de ouder spons hebben.
Aangezien sponsen vaak bacteriën eten en een aanzienlijke hoeveelheid toxinen bevatten vanwege hun dieet, eten niet veel dieren sponsen. Naaktslakken, die zachtslijmig slakken zijn die in de zee leven, zijn enkele van de enige dieren die niet negatief worden beïnvloed door het eten van zeesponsen; sommige van de bacteriën die van nature in sponsen worden gevonden, kunnen aanzienlijk bijdragen aan de immuunverdedigingen van de slak.