Huisdieren
Huisdieren
Darmparasieten infecteren zowel zoetwater- als zoutwatervissen. Parasieten zijn afhankelijk van de vis als voedselbron tijdens alle of een deel van hun levenscyclus. De parasieten profiteren van de interactie, maar de vissen niet. Meestal komt schade toe aan de vis waarvoor de parasiet ervoor kiest om te leven. Darmparasieten vernietigen weefsels, verwijderen bloed en stellen secundaire infecties in staat op te treden. Deze parasieten kunnen een deel van de voedingsbehoeften van de vis afleiden, wat leidt tot ondervoeding.
Zes typen parasieten infecteren visdarm; flagellen, coccidia, nematoden en cestoden. Flagellen, mobiele protozoa, dringen zowel intern als extern in. Coccidia verplaatsen zich naar de darmcellen, terwijl nematoden (rondwormen) en cestoden (lintwormen) meestal hechten aan het darmoppervlak. Correcte diagnose is essentieel voor een goede behandeling. De meeste darmparasieten kunnen worden gediagnosticeerd met een microscoop.
Protozoan flagellen hebben staartachtige uitsteeksels op hun lichamen voor mobiliteit. Deze tiny (5- tot 20-micron), eencellige wezens veroorzaken dunheid en buikontspanning. Aanvullende infectieuze tekenen zijn; verminderde eetlust en helder of geel slijm-achtige ontlasting. Microscopische evaluatie van dode visdarm verifieert deze infectie door het bekijken van spiraalvormige protozoa. Mediceer besmette vissen met metronidazol in de tank bij 19,9 milligram per gallon water, of met voedsel bij 10 milligram per gram voedsel.
Coccidia leven in de cellen van de darmwand. Ingenomen coccidia sporen hechten aan de wand en vormen cysten. De sporen komen direct uit een besmette omgeving of een tussenhost, zoals een worm. Nieuwe sporen worden vrijgegeven in de darm als coccidia rijpen, wat de omgeving verder besmet. Microscopisch onderzoek van ontlasting identificeert deze parasiet en amproliumbehandeling volgt, hoewel het niet altijd 100 procent effectief is.
Rondwormen leven in de maag en darmen van vissen. Soms migreren ze naar de spier of buikholte. Tekenen van rondworminfectie zijn bloedarmoede, afmagering en depressie. Twee soorten rondworm infecteren vissen: camillanus en capillaria. Camillanus, kleine draadachtige wormen, steken uit de anus van een vis, terwijl de grotere capillaria in de darmen verschijnen. Beide vereisen behandeling met fenbendazol gemengd op 0,25 procent in visvoer.
Lintwormen gebruiken een vis als primaire of tussenhost voor hun levenscyclus. Vissen eten besmette slakken of watervlooien en de lintworm ontwikkelt zich tot rijpheid in de darm of boort zich in weefsels. Rijpe lintwormen in weefsel produceren larvenbobbels op de vis. Als een vogel of mens deze ongebakken vis eet, rijpen de larven in hun darmen. Effectieve behandeling omvat praziquantel bij 2 tot 10 milligram per liter water gedurende één tot drie uur.
Visdarmparasieten hebben gevolgen voor zowel aquariumbezitters als de visindustrie. Sterfte van dure tropische vissen frustreert hobbyisten en viskweekziekte ontwricht de productie. Milieuproblemen veroorzaken de meeste visgezondheidsproblemen: slechte waterkwaliteit, overbevolking, ongezonde diëten of stress. Goed beheer van viskweek voorkomt parasietoverlast en vermindert economisch verlies. Neem contact op met coöperatieve extensieagenten met betrekking tot aquacultuurtechnieken en -vragen.