Huisdieren
De Zuidelijke Oceaan is onderworpen aan verschillende internationale walvisvaartwetten en -voorschriften, waaronder:
De ICRW is het primaire internationale akkoord dat de commerciële walvisvaart regelt. Het werd aangenomen in 1946 en sindsdien verschillende keren gewijzigd. De ICRW stelt de Internationale Walvisvaartcommissie (IWC) in, die verantwoordelijk is voor het vaststellen van vangstlimieten en andere voorschriften voor de walvisvaart.
In 1982 nam de IWC een moratorium op commerciële walvisvaart aan, dat de praktijk effectief heeft verboden, behalve voor beperkte uitzonderingen voor wetenschappelijk onderzoek en walvisvaart voor inheems levensonderhoud. Het moratorium is nog steeds van kracht, en er wordt geen commerciële walvisvaart uitgeoefend in de Zuidelijke Oceaan.
De SGSSI MPA is een groot beschermd gebied in de Zuidelijke Oceaan dat in 2012 door de Britse regering is ingesteld. De MPA beslaat meer dan 1,2 miljoen vierkante kilometer en omvat de wateren rond Zuid-Georgia en de Zuidelijke Sandwicheilanden. Alle vormen van commerciële visserij, inclusief walvisvaart, zijn verboden binnen de MPA.
Het Antarctisch Verdrag en het Protocol inzake Milieubescherming (Protocol inzake Milieubescherming bij het Antarctisch Verdrag) bieden een kader voor milieubescherming in de Antarctische regio, inclusief de Zuidelijke Oceaan. Het verdrag verbiedt elke activiteit die nadelige milieueffecten kan hebben, inclusief commerciële walvisvaart.
Deze wetten en voorschriften worden gehandhaafd door de IWC en de relevante nationale overheden. De IWC komt regelmatig bijeen om de voorschriften te herzien en bij te werken en om naleving van het moratorium op commerciële walvisvaart te waarborgen.