Huisdieren
Huisdieren
De zuigbekmeerval, of Hypostomus plecostomus, is een soort vis die oorspronkelijk uit Zuid-Amerika komt en via de aquariumhandel naar Noord-Amerika en Azië is geïntroduceerd. De zuigbekmeerval wordt ook wel schoonmaakmeerval genoemd, vanwege zijn neiging om zich aan aquariumbodems en glas te hechten en vuil en algen op te zuigen. Op deze manier helpt het bij het onderhoud van het aquarium, maar het kan een plaag worden als het in meren of rivieren wordt losgelaten.
De schoonmaakmeerval is donker van kleur en gevlekt langs zijn lichaam. Het heeft pantserachtige rijen van scutes langs het bovenste deel van zijn lichaam; het onderste deel heeft geen scutes of pantser. Het kan groeien tot 50 cm, hoewel het gemiddeld 28 cm is. Het heeft een zuigbek-achtige mond die het zijn naam geeft en die het gebruikt voor voedselconsumptie.
De schoonmaakmeerval is een zoetwatersoort die oorspronkelijk uit Centraal- en Zuid-Amerika komt, met name Costa Rica, Guinee en Panama. Het is echter geïntroduceerd in zowel Noord-Amerika als Azië via de aquariumhandel, en hun loslating -- opzettelijk of niet -- heeft geleid tot hun verspreiding in meren, vijvers en rivieren, vooral in Singapore en Hongkong. Schoonmaakmeervallen verkiezen tropische klimaten en drainagegebieden waar algen overvloedig zijn. Aquaria, die algen en vuil verzamelen, zijn ook ideale leefgebieden voor deze vissen.
Schoonmaakmeervallen voeden zich met algen en kleine kreeftachtigen, maar ook met ander vuil en afvalproducten in hun leefgebieden of aquaria. Ze gebruiken hun zuigbek-achtige mond om zich vast te hechten aan gebieden en hun voedsel op te zuigen. De schoonmaakmeerval is nachtactief en voedt zich doorgaans 's nachts. Het aquariumleven kan dit patroon echter veranderen en ertoe leiden dat het ook overdag voedt.
In niet-inheemse gebieden waar schoonmaakmeervallen in het wild zijn losgelaten, concurreren ze met andere vissen om voedsel. Ze vermenigvuldigen zich in een snel tempo en eten alle beschikbare bronnen, ten nadele van andere vissen in hun gebied. Schoonmaakmeervallen hebben ook een natuurlijke veerkracht die hen in staat stelt te overleven op schaarse bronnen en onder moeilijke omgevingsomstandigheden, vooral omdat ze geen natuurlijke vijanden hebben. Dit heeft problemen veroorzaakt voor vissers en liefhebbers van vissoortenverspreiding. Echter, vissers zijn nu bezig met manieren om de schoonmaakmeerval -- doorgaans niet beschouwd als een eetbare vis -- nuttig te maken voor mensen, waaronder het gebruik van zijn olie als biobrandstof.