Huisdieren
Gewone visziekten omvatten parasieten die externe en interne effecten hebben op hun gastheer. Sommige visziekten hebben vergelijkbare symptomen, waardoor ze moeilijk van elkaar te onderscheiden en goed te diagnosticeren zijn. Het leren hoe u gewone visziekten kunt identificeren en behandelen, helpt om een gezonde vijver of binnenaquarium te onderhouden.
Ook bekend als argulus of luis, visluizen zijn platte en ovaalvormige organismen. Deze parasieten hechten zich aan zee- en zoetwatervissen met zuignappen die de huid of kieuwen doorboren. Luizen voeden zich vervolgens met vissen door slijm, bloed en andere lichaamsvloeistoffen te zuigen. De geïnfecteerde vis wordt een gastheer voor de luizen totdat ze naar een andere vis reizen met het doel van voeding of paring. Visluizen verspreiden bacteriën en virussen in aquaria en vijvers terwijl ze zwemmen naar nieuwe gastheren. Hun eieren komen uit op vijvermaterialen, waaronder planten, waardoor visluizen een primair probleem zijn in buitenvijvers. Luizen zijn zichtbaar op vissen zonder het gebruik van vergrootmiddelen. Ze veroorzaken ontsteking die rode vlekken op vissen produceert. De geïnfecteerde vissen worden geïrriteerd en onrustig, ze wrijven tegen aquariumvoorwerpen om de luizen te verwijderen. U kunt de ziekte behandelen door luizen van grote vissen te verwijderen met een pincet. Vijverwinkels hebben ook producten die deze parasieten doden, terwijl dierenartsen behandeling kunnen bieden voor deze visziekte. Binnenaquaria zijn minder vatbaar voor deze ziekte, maar lopen nog steeds risico op besmetting. Het gebruiken van een quarantaineproces voor nieuwe vissen en planten kan de introductie van luizen in aquaria voorkomen. Vogels en amfibieën kunnen ook de ziekte dragen.
Fluweelziekte staat ook bekend als roest, oödinium en goudstof onder huisdierenexperts. De ziekte verschijnt als fijne witte vlekken die vissen er slijmerig uit laten zien alsof ze met goudstof zijn bestrooid. Fluweelziekte bestaat uit parasieten die zich voeden met voedingsstoffen in de huidcellen en kieuwen van hun gastheervis. De parasieten reizen van de ene gastheer naar de andere en kunnen zonder voedsel van vissen 24 uur leven. De ziekte veroorzaakt huidinfecties die dodelijk kunnen worden en is moeilijk te detecteren tot het te laat is voor behandeling. Deze ziekte kan de interne organen van een geïnfecteerde vis aantasten, inclusief het beschadigen van longweefsel. Symptomen van fluweelziekte omvatten gewichtsverlies, afbladderende huid, bloedende of ontstoken kieuwen, verlies van eetlust en ademhalingsproblemen bij vissen. Stress door reizen of slechte wateromstandigheden behoren tot de veelvoorkomende oorzaken. Verhoogde watertemperatuur en koper kunnen helpen om vissen geïnfecteerd met fluweelziekte te behandelen. Echter, te veel koper tijdens de behandeling kan schadelijk zijn voor vissen.
Vaak genaamd wittevlekziekte, ich is een veelvoorkomende ziekte onder zoetwater- en aquariumvissen. Ich treft gestresste vissen met lage immuunsystemen, voedt en groeit op hun huid en weefsel. De ziekte komt van parasieten die cysten in de huid veroorzaken tijdens hun levenscyclus en zich zullen hechten aan planten en filtersystemen als ze geen gastheervis hebben gevonden. Ich verschijnt als witte vlekken op de vinnen in de vroege stadia en ontwikkelt zich vervolgens tot een huidschimmel. De witte vlekken laten vissen eruitzien alsof er zout over hun lichaam is gestrooid. Vissen geïnfecteerd met ich zullen tegen rotsen of grind in de tank schuren en tekenen van ademhalingsproblemen vertonen. Ich is een van de moeilijkste visziekten om met medicatie te behandelen. Het behandelingsproces voor vissen geïnfecteerd met ich kan langer dan een week duren met malachietgroen en kopergebaseerde medicijnen.