Huisdieren
Huisdieren
Grijze eekhoorns, algemeen over heel Noord-Amerika, leven overal waar grote loofbomen groeien. Dit betekent meestal bossen, maar kan ook achtertuinen en stadsparken omvatten. In de natuur maken ze nesten in bomen, ofwel in takkerven of stamgaten. Ondanks de naam, kunnen sommige grijze eekhoorns volledig zwart zijn. Veel staten staan niet toe dat eekhoorns als huisdieren gehouden worden, maar als een gewonde of pasgeboren eekhoorn wordt gevonden — en een professionele wildherstelaar niet gelokaliseerd kan worden — is het belangrijk om te weten hoe je het dier gezond houdt.
In de natuur eten grijze eekhoorns een verscheidenheid aan noten en zaden, evenals bloemen, fruit, paddenstoelen, insecten en soms vogeleieren of jonge vogels. Eenmaal in gevangenschap, heeft een eekhoorn een vergelijkbaar veelzijdig dieet nodig, voornamelijk groenten en fruit. Parkietvoeder is een goede bron van zaden die eekhoorns leuk vinden. Eekhoorntanden groeien gedurende het hele leven van het dier, dus kauwmateriaal zoals botten of harde bast moet worden geboden. Een constante voorraad water — of in een schaaltje of flesje vast aan de kooi — is ook nodig. Oefening en goede voeding zullen de gezondheid van een eekhoorn waarborgen. Tekens van een ongezonde eekhoorn zijn waterige ogen, lusteloosheid en overmatig schuren of gewichtsverlies.
Grijze eekhoorns leven in bomen en maken hun nesten meestal van bladeren; maar ze kunnen ook gras, takjes, mos, veren en gescheurde bast gebruiken. In elk gedomesticeerd habitat is het het beste om hun natuurlijke wereld na te bootsen binnenin een draadgaas kooi die ten minste drie voet (90 cm) vierkant is. Een ingeboxd gebied moet voorzien worden voor nestelen. Leg de gebruikelijke items die een eekhoorn gebruikt om een nest te maken op de bodem van de kooi. Takken moeten rondom de kooi geplaatst worden — zodat de eekhoorn de soort oefening krijgt die het in de natuur zou krijgen — rennend langs boomstammen en takken. Grijze eekhoorns zijn solitaire wezens en moeten van andere huisdieren ferngehouden worden. Ze zijn nieuwsgierig, alert en redelijk agressief, en in tegenstelling tot de meeste andere knaagdieren, zijn ze het meest actief overdag.
Nauwkeurige zorg voor een wees grijze eekhoorn is cruciaal voor zijn overleving. Het wordt geadviseerd om eerst te proberen het te herenigen met zijn moeder, door het buiten in een doos met een warmwaterflesje te plaatsen. Als de pasgeborene niet binnen twee uur opgehaald wordt — of omdat het ziek, gewond of koud is — dan zal het verzorgd moeten worden. Pasgeboren eekhoorns raken heel gemakkelijk gedeshydrateerd. De beste oplossing is ongesmaakte Pedialyte op een lauwe temperatuur, toegediend met een 1cc orale spuit. Ze hebben ook voedervorm nodig. Esbilac wordt aanbevolen. Zodra een pasgeboren eekhoorn zes weken oud is, is het klaar voor vast voedsel zoals broccoli, zoete aardappel, boerenkool, appels, druiven en ongeschilde noten. De veelvoorkomende gezondheidsproblemen bij pasgeboren eekhoorns omvatten madebesmetting, hypoglycemie, uitgemergeldheid, hoofdtrauma en longontsteking.
Pasgeboren grijze eekhoorns, als ze na verlating worden opgevangen, moeten in een doos gevuld met zachte gladde stof geplaatst worden die niets heeft waar hun klauwen in vast kunnen raken, zoals de lussen of draden die op frottierstof gevonden worden. Als de eekhoorn nog koud is, moet een verwarmingskussen op laag in de helft van de doos worden geplaatst. Pasgeboren eekhoorns worden met hun ogen dicht geboren. Als ze wakker hoeven te worden, wrijf dan zacht hun gezicht en buik met een vochtige doek. Dit nabootst het gevoel van hun moeder die ze afluist. De buik moet vol en rond uitzien na het voeren, maar niet zo vol dat het gespannen lijkt.