Huisdieren
Vliegende eekhoornjes hebben niet veel actieve verdedigingen. In plaats daarvan vertrouwen ze op schuilgang en wendbaarheid om uit gevaar te blijven.
Camouflage: Hun grijze, bruine en witte vacht melt in met boomschors en het bosbodem.
Nachtactief: Ze zijn voornamelijk 's nachts actief wanneer veel roofdieren minder actief zijn.
Glijden: Hun glijvlakken laten ze van hoge plaatsen afspringen en snel naar veiligheid vluchten.
Nesten: Ze bouwen nesten in boomholtes en verlaten vogelnesten voor een veilige vluchteling.
Vocalisaties: Sissen en klikgeluiden waarschuwen andere eekhoornjes voor nabij gevaar.
Ze kunnen hun lichamen vervellen, hun vacht oppluisteren en sissen om groter en bedreigender te lijken. Geurkieren op hun flanken laten ze ook territorium markeren, wat indringers kan afschrikken.
Omdat vliegende eekhoornjes klein en kwetsbaar zijn, zijn ze afhankelijk van deze natuurlijke aanpassingen en voorzichtig gedrag om te overleven tegen dreigingen van uilen, haviken, slangen en wezels.