Huisdieren
Huisdieren
Anolis sagrei, de bruine anole, leeft in het Caraïbisch gebied en de zuidelijkste delen van de Verenigde Staten. Deze kleine, bruine hagedissen voeden zich voornamelijk met insecten, hoewel ze ook op andere kleinere reptielen zullen jagen als ze ze kunnen vangen. Bruine anoles groeien tot ongeveer 23 centimeter lang, wat hun prooikeuze beperkt tot kleinere wezens die in de bijtstraal van het dier passen.
Anoles in gevangenschap en in het wild eten krekels. De dagactieve hagedissen brengen een deel van hun dag door in de zon te liggen en worden actiever naarmate de avond nadert. Hun wakkerperiode valt samen met die van veel krekelsoorten. De hagedissen verkiezen prooi die gemakkelijk in hun bek past, maar toch genoeg voeding levert om de prooi de moeite waard te maken van de energie die de hagedis besteedt aan het jagen. Krekels voldoen aan beide eisen, waarbij ze een volwassen anole voldoende calorieën leveren voor een grote maaltijd.
Terwijl hun kleine bekken grote gevleugelde insecten zoals cecropia motten of tijgerswaluwvlinders niet kunnen verwerken, jagen bruine anoles op kleinere soorten Lepidoptera. De vleugels van grotere soorten vormen een probleem voor het slikken, maar de anoles eten de vleugels van kleinere soorten evenals de zachte lichamen van de insecten. Tijdens de avonduren kunnen de hagedissen in de buurt van lichtbronnen in de wacht liggen zodat ze kunnen eten van de eerste motten die arriveren.
Het territorium van de bruine anole overlapt met dat van kakkerlaksoorten, zowel grote als kleine. Een grote Amerikaanse kakkerlak of palmettokäfer kan tot 5 centimeter lang worden, wat deze soort ver buiten het bereik plaatst van wat een bruine anole als voedsel zou beschouwen. De hagedissen zullen feesten op de halve centimeter lange Duitse kakkerlak en op de vergelijkbaar kleine, heldergroene Cubaanse kakkerlak. Hagediseigenaren die bestrijdingsmiddelen vermijden en een kleine kakkerlak in hun huis vinden, kunnen deze aan hun huisdier voeren.
Bruine anoles maken geen onderscheid tussen insecten en spinnen. Ze zullen spinnen even gemakkelijk eten als ze eten van insecten. Hoewel de reptielen doorgaans de meest giftige soorten met rust laten, eten ze de krabspinnen en springspinnen die hun territorium delen. Kleinere wolfspinnen kunnen zich ook op het menu van de bruine anole bevinden, hoewel grote wolfspinnen alle behalve de grootste hagedis intimideren.
Hoewel ze de voorkeur geven aan een insectenetend dieet, eten bruine anoles wel kleinere hagedissen als ze ze kunnen vangen. Insecten zijn overvloediger en minder energie-intensief om te vangen, maar als een bruine anole een gewonde of vervellende hagedis tegenkomt, zal hij gebruikmaken van de grote, gemakkelijke maaltijd. Bruine anoles zullen zelfs canibalisme plegen op hun eigen soort, andere anoles verslinden als de kleinere wezens een aantrekkelijke kans bieden. Canibalisme lijkt vaker voor te komen in gebieden met dichte anole-populaties.
De staarten van bruine anoles lossen gemakkelijk en vrijwel bloedloos af; deze kwetsbare staart is een evolutionaire aanpassing die de rest van de hagedis in staat stelt te ontsnappen terwijl een roofdier zich op het nog kronkelende staartje concentreert. Mocht de staart van de hagedis losraken zonder een roofdier om het op te eten, dan zal de hagedis zijn eigen afgebroken staart opeten. Anoles eten ook hun eigen vervelde huid. De eiwitboost geeft het wezen energie terwijl het bewijs verwijdert van de kwetsbare post-molt toestand van het dier.