Huisdieren
Huisdieren
Kikkers variëren in grootte van de Goliathkikker van West-Afrika, die gemiddeld 30 cm lang is, tot de Psyllophryne didactyla van Brazilië, die gemiddeld 9,8 mm lang is. Er zijn wereldwijd meer dan 2.700 soorten van deze amfibieën. Kikkers zijn carnivoren en leven in vochtige klimaten.
Kikkers eten elk type voedsel dat beschikbaar is in hun omgeving, waaronder spinnen, slakken, wormen, kleine vissen en muizen. Kikkers brengen veel tijd door in de buurt van of in het water om hun huid vochtig te houden. Ze jagen op prooi op de grond en soms aan de waterkant als ze proberen vissen te vangen. Tropische kikkers zijn echter bedreven in het vinden van prooi in bomen en struikgewas.
Er is geen vaste tijd voor kikkers om op zoek te gaan naar voedsel. Sommige kikkers jagen 's ochtends, en anderen wachten liever tot de avond voordat ze op zoek gaan naar voedsel. Wanneer een kikker naar prooi springt, sluiten zijn ogen en trekken ze terug in hun oogkassen om letsel te voorkomen. Omdat kikkers geen tanden hebben, gebruiken ze hun lange, plakkerige tongen om prooi te vangen. Kikkers kunnen hun tong sneller uitwerpen dan het menselijke oog kan volgen. Echter, volgens Ecopsychology.org hebben sommige kikkers, zoals de Afrikaanse klauwkikker, geen tong en moeten ze vertrouwen op hun handen en mond om hun prooi te vangen.
De tong van een kikker kan uitsteken, aan prooi plakken en in ongeveer één seconde weer in zijn mond rollen. Natuurfotografie heeft onthuld dat de ogen van een kikker dichtgaan als zijn tong eruit schiet, wat betekent dat kikkers de locatie van hun prooi nauwkeurig moeten inschatten. Kikkers slikken hun prooi helemaal in, wat enige tijd kan duren afhankelijk van de grootte van de kikker. Grotere kikkers, zoals de hoornkikker die in Argentinië leeft, kunnen een muis in één keer verzwelgen.
Vrouwelijke kikkers leggen eitjes in clusters zodat mannelijke kikkers ze kunnen bevruchten, een proces dat paai wordt genoemd. Bevruchte eitjes die overleven, komen na zeven tot negen dagen uit, resulterend in de geboorte van kikkervisjes, kleine amfibieën die in ongeveer negen weken volgroeid zijn, op welk moment ze lange staarten ontwikkelen. Na zeven weken verdere ontwikkeling groeit het kikkervisje een tong en verliest hij zijn staart, en wordt het beschouwd als een volwassen kikker. Mannelijke kikkers zullen vervolgens vrouwelijke kikkers zoeken om zich voort te planten en de cyclus opnieuw te beginnen.