Veel hagedissen kunnen hun staart afstoten in een proces genaamd autotomie, meestal om aan een roofdier te ontsnappen. Hoewel deze verdediging het leven van een hagedis kan redden, brengt het verschillende nadelen met zich mee:
- Verlies van lichaamsmassa: de staart kan een aanzienlijk deel van de totale massa van de hagedis vertegenwoordigen, waardoor energievoorraden die nodig zijn om zware omstandigheden te overleven worden verminderd.
- Verminderde mobiliteit: staarten helpen met evenwicht, klimmen en snelle richtingsveranderingen. Zonder één kan een hagedis moeite hebben om efficiënt te bewegen of dreigingen te ontwijken.
- Verhoogd infectierisico: de open wond die achterblijft kan geïnfecteerd raken, wat potentieel tot ernstige gezondheidsproblemen kan leiden.
- Verminderde sociale status: bij sommige soorten worden staarten gebruikt in displays om partners aan te trekken of rivalen te intimideren. Het verliezen van de staart kan voortplanting en territoriumverdediging belemmeren.
De meeste hagedissen kunnen in de loop van de tijd een vervangende staart regenereren, hoewel de nieuwe structuur vaak anders is dan het origineel.
