Huisdieren
Ibuprofentoxiciteit bij honden is een ernstige medische toestand. Het is een veelvoorkomende pijnstiller zonder recept, maar niet ontworpen voor gebruik bij honden. Kleine doses kunnen ernstige problemen voor uw huisdier veroorzaken. Als u een van de onderstaande symptomen observeert, moet direct medische hulp gezocht worden; vroeg opgespoord en met passende ondersteunende zorg, herstellen de meeste honden volledig.
Het medicijn werkt eerst op de maag van de hond en veroorzaakt bloedende maagzweren, net als bij mensen die er te veel van innemen. Na absorptie kan het niet goed door de nieren gefilterd worden, waardoor ze uitschakelen en in sommige gevallenfalen, wat leidt tot de dood. Honden met deze toxiciteit presenteren typischerwijs een reeks symptomen, waaronder, maar niet beperkt tot, overgeven en bloedige diarree, veroorzaakt door bloed in de spijsverteringstrakt door de zweren. Als er voldoende bloed verloren gaat, kan het levensbedreigend zijn voor de hond. Andere tekens zijn eetlustverlies, donkere slijmvliezen en lethargie, symptomen van nierfalen. Bloedende maagzweren en nierfalen lossen niet vanzelf op en vereisen behandeling van een gediplomeerde dierenarts om de hond te redden. In de meeste gevallen is deze toestand hoogst behandelbaar en gaan de meeste honden op de lange termijn goed.
Behandeling van ibuprofentoxiciteit heeft veel elementen. De meest dringende is de nierfunctie te beschermen en te herstellen en de resulterende dehydratatie om te keren. Dehydratatie beïnvloedt elk systeem, maar is vooral zwaar voor het cardiovasculaire systeem dat probeert het verdikte bloed door het lichaam te pompen. Bloedonderzoek moet gedaan worden om het dehydratatieniveau en de toestand van de nieren te bepalen. Ondersteunende zorg is de beste behandeling. Dit omvat meestal intraveneuze vochttoediening en elektrolytvervanging om de toxines uit het lichaam te spoelen. Dit helpt ook de worstelende nieren te spoelen en normaliseert het bloed, wat het voor het hart makkelijker maakt om te pompen. Medicijnen worden ook gegeven om de beschadigde maagslijmvlies te bekleden en te beschermen. Vaak moet de hond gehospitaliseerd worden om enkele dagen vloeistof te ontvangen terwijl de toxines worden uitgeplast. Maagmedicijnen worden vaak nog een week of zo voortgezet nadat de hond thuiskomt.