Bij honden is epilepsie een ziekte waarbij de getroffen hond last heeft van terugkerende aanvallen. Het kan honden van zes maanden tot vijf jaar oud treffen, hoewel het meestal voorkomt bij honden die tussen de twee en drie jaar oud zijn. Gelukkig kan canine epilepsie worden beheerst met anti-aanvallen medicatie of behandelingen voor de onderliggende oorzaak van canine epilepsie.
Genetisch
- Er zijn sommige hondenrassen waarbij canine epilepsie genetisch kan zijn, of te wijten is aan afwijkingen van een specifiek gen. Dit omvat veel verschillende rassen, waaronder Beagles, Belgische Tervuren, Cocker Spaniels, Duitse Herders, Golden Retrievers, Ierse Setters, Keeshonden, Labrador Retrievers, Poedels, Sint-Bernards en Wire-haired Fox Terriërs.
Schildklieronderactiviteit
- Veel eigenaren zijn verbaasd te horen dat schildklieronderactiviteit de onderliggende oorzaak is van de epilepsie van hun hond. Schildklieronderactiviteit is een aandoening waarbij de schildklier niet goed functioneert – ofwel vanwege problemen met de schildklier zelf of met signalen die naar de schildklier worden gestuurd vanuit de hersenen. Wanneer schildklieronderactiviteit te wijten is aan een signaalstoornis in de hersenen, kan dit leiden tot de terugkerende aanvallen die geassocieerd worden met canine epilepsie.
Hartziekte
- Honden met hartziekte hebben een verhoogd risico op het ontwikkelen van epilepsie. Dit komt omdat het hart niet in staat is om voldoende niveaus van voeding of zuurstof naar de hersenen te pompen, wat resulteert in verhoogde celactiviteit in de hersenen, wat op zijn beurt leidt tot epileptische aanvallen.
Oestrogeen
- Om een onbekende reden lijken teefjes gevoeliger te zijn voor epilepsie dan reuen. Oestrogeen lijkt de kans op een aanval te verhogen, dus teefjes die loop zijn of in de loopsheid komen, kunnen last hebben van terugkerende aanvallen.
Toxinen
- Honden die continu aan toxinen worden blootgesteld, kunnen epilepsie ontwikkelen. Dit kan frustrerend zijn voor de eigenaar, vooral als de eigenaar niet weet welk toxin de hond tegenkomt. Toxinen kunnen van alles omvatten, van gazonbestrijdingsmiddelen, bepaalde medicijnen, planten binnen en buiten het huis, of chemicaliën zoals antivries. Gelukkig, zodra het toxin is geïdentificeerd en verwijderd en de hond de juiste behandeling ontvangt, zullen de aanvallen afnemen.
Trauma
- Direct fysiek trauma aan de hersenen kan ook canine epilepsie veroorzaken. Zelfs een klein deel van schade kan leiden tot veranderingen in celgedrag in de hersenen. Dit kan resulteren in epileptische aanvallen voor de getroffen hond.
Idiopathische epilepsie
- Voor de meerderheid van de honden is epilepsie idiopathisch. Idiopathisch is een term die wordt gebruikt om epilepsie te beschrijven die geen bekende oorzaak heeft. Waarschijnlijk zullen deze honden verschillende tests ondergaan om te bepalen of er een onderliggende oorzaak is, en de dierenarts zal er geen kunnen vinden.
