Huisdieren
Huisdieren
Het sexeren van luipaardgekko's komt neer op twee strategieën. Visuele aanwijzingen in grootte, kleur en nauwkeurig onderzoek van de geslachtsorganen van seksueel volgroeide exemplaren bieden potentiële antwoorden. Als die falen, houden paringsrituelen de sleutel.
Afgestemd op de ritmes van hun inheemse woestijngebieden in het Midden-Oosten, zijn luipaardgekko's nachtactief. Net als bij andere reptielen wordt het geslacht van een pas uitgebroede luipaardgekko bepaald door de omringende temperaturen tijdens de incubatie.
Een seksueel volgroeid mannetje luipaardgekko heeft twee bulten, bekend als hemipenissen, op zijn onderkant aan de basis van de staart. Het mannetje heeft ook een v-vormige reeks femorale poriën voor de cloacazone op de onderkant van de buik.
Het volwassen mannetje luipaardgekko is doorgaans groter dan het volwassen vrouwtje.
Hoewel er geen seksuele dimorfie is in kleurpatronen bij volwassen luipaardgekko's, kunnen mannetjes levendiger zijn. Jonge luipaardgekko's hebben banden over de lengte van hun lichamen die vervagen naarmate ze volgroeien.
Als visueel onderzoek er niet in slaagt het geslacht van een luipaardgekko te bepalen, kunnen baltsgedragsrollen aanwijzingen bieden. Een mannetje luipaardgekko, verzekerd van interesse van een vrouwtje, bijt haar in de nek en stelt dan hun cloaca's op lijn voor paring.