De nutria (Myocastor coypus), inheems in Zuid-Amerika, is in veel regio's een invasieve exoot geworden. De verspreiding wordt gedreven door diverse factoren:
- Menselijke introductie: Nutria's werden buiten hun oorspronkelijke verspreidingsgebied gebracht voor pelsboerderijen. Ontsnappingen en intentionele vrijlatingen vestigden verwilderde populaties wereldwijd.
- Afwezigheid van natuurlijke roofdieren: In nieuwe habitats hebben nutria's vaak weinig roofdieren, waardoor hun aantallen ongehinderd kunnen groeien.
- Aanpassingsvermogen: Ze overleven in moerassen, marches, rivieren, meren en zelfs stedelijke gebieden, en bouwen holten en nesten in diverse omgevingen.
- Hoge reproductiesnelheid: Nutria's produceren meerdere worpen per jaar, met tot 13 jongen per worp.
- Verspreidingsmechanismen: Sterke zwemmers, reizen ze lange afstanden via waterlopen en kunnen over land verplaatsen tijdens overstromingen of bij zoektocht naar nieuwe habitats.
- Menselijk gemedieerde verspreiding: De huisdierhandel, vrijlating van gevangen dieren, en onjuiste afvalverwijdering kunnen nutria's in nieuwe gebieden introduceren.
Beheer van nutria's vereist samenwerking tussen regeringen, milieuorganisaties en lokale gemeenschappen via controles op pelsboerderijen, publieksonderwijs en actief populatiebeheer.
