Leden van de kleine familie heleophrynidae, spookkikkers zijn verdeeld in slechts zes soorten—waarvan twee als kritiek bedreigd worden beschouwd, volgens de International Union for Conservation of Nature (IUCN). Het behouden van het natuurlijke leefgebied van de spookkikker is een cruciale factor om het overleven van dit dier te waarborgen, en het begrijpen van de aard van hun thuis is essentieel om deze kleine amfibieën te beschermen tegen onnodige bedreigingen voor hun bestaan.
Geografie
- Een spookkikker vinden in een moeras of beek bij jou in de buurt zal niet alleen moeilijk blijken, maar onmogelijk. Dit komt omdat spookkikkers inheems zijn in slechts één geografische regio, volgens de University of Michigan—Zuid-Afrika. Zelfs als je in dit grote Afrikaanse land woont, zijn je kansen om een van deze kleine kikkers tegen te komen nog steeds klein, tenzij je reist naar het zuidelijkste puntje van het land—en het Afrikaanse continent—waar de Drakensberg-bergketen tegen de horizon oprijst.
Typen
- Als habitat bieden de Drakensberg-bergen verschillende soorten plaatsen waar spookkikkers hun huizen bouwen. Deze bergketen is gevuld met bossen, graslanden en beken—allemaal samen het enige natuurlijke leefgebied van de handvol spookkikkersoorten ter wereld. Spookkikkers hebben ook geen angst voor hoogten—hoewel de kikkers de vlakke graslanden onder de Drakensbergen bewonen, verblijven ze ook tussen de bergtoppen, tot wel 9.843 voet boven zeeniveau, meldt Animal Life Resource.
Kenmerken
- Het leefgebied van de spookkikker bevat verschillende sleutelkenmerken die essentieel zijn voor spookkikkers. Koude, snel stromende bergbeken zijn talrijk, waar spookkikkers grote kussentjes op hun tenen en vingers gebruiken om zich vast te klampen aan rotsen, zodat ze niet door de stroom worden meegesleurd. Koud water is essentieel voor spookkikkervisjes, die langzaam uitgroeien tot volwassen kikkers—ze groeien in de loop van twee tot drie jaar, stelt Evolutionarily Distinct and Globally Endangered. De graslanden en bosbodem van de bergen bieden ook uitstekende dekking voor de kleine kikkers, die zich verbergen met gecamoufleerde huid.
Overwegingen
- Tragisch voor de spookkikker heeft houtkap in de Drakensberg-reeks geleid tot erosie en afzetting van slib, wat zowel verontreinigd water als verhoogde watertemperatuur betekent, wat de broedcyclus van de spookkikker bedreigt doordat kikkervisjes sterven voordat ze volledig zijn ontwikkeld. Ook ecotoerisme—toeristen die naar afgelegen, eerder onaangeroerde regio's zoals de Drakensberg-bergen reizen—en een schimmelinfectie genaamd chytridiomycosis zijn verantwoordelijk voor een snelle daling van de spookkikkerpopulaties, zegt EDGE.
Potentieel
- Door habitatverlies staat de spookkikker voor het vooruitzicht van uitsterven, met twee van zijn soorten (Hewitt's spookkikker en Rose's spookkikker) die sinds maart 2010 als kritiek bedreigd zijn genoteerd. Er is hoop voor deze kleine Zuid-Afrikaanse kikkers, echter. Evolutionarily Distinct and Geographically Endangered (EDGE) stelt voor om zowel de Hewitt's als Rose's spookkikker te beschermen door bufferzones te creëren tegen houtkap en ecotoerisme, evenals het monitoren van de lokale kikkervisjes en kikkers voor de chytrid-schimmel die verantwoordelijk is voor zoveel sterfgevallen onder deze zeldzame kikker.
