Huisdieren
Huisdieren
Kikkers zijn dieren die behoren tot de klasse Amphibia, koudebloedige dieren met een wervelkolom. Kikkers worden gekenmerkt door bolle ogen, lange gewebbde voeten die hen toelaten te zwemmen en springen, en slijmerige huid. Babykikkers heten kikkervisjes. Ze beginnen op ongeveer vier weeken leeftijd huid te groeien en op zes tot negen weken poten. Op ongeveer 12 tot 16 weken zijn ze volledig ontwikkeld tot kikkers.
Kikkers leven al meer dan 200 miljoen jaar op aarde, even lang als dinosaurussen. Kikkers worden meestal tussen de 4 en 15 jaar oud, maar die in gevangenschap zijn gevonden om 20 jaar te overleven. De grootste kikker, de goliathkikker, kan 38 centimeter lang worden en 3 kilo wegen en komt in West-Afrika voor. Er zijn wereldwijd minstens 4.900 kikkersoorten gevonden, en wetenschappers geloven dat er nog minstens 1.000 onontdekte soorten zijn.
Kikkers leven op alle continenten behalve Antarctica, en verschillende typen kikkers kunnen in uiteenlopende klimaten overleven omdat ze als koudebloedige dieren hun lichaamstemperatuur kunnen aanpassen. Er zijn geen duidelijke patronen voor kikkerhabitats omdat ze in regenwouden, bergen en woestijnen kunnen leven. Vele leven buiten het water en voortplanten zich in beken of vijvers. Waar kikkers leven hangt af van factoren als temperatuur, vegetatie, neerslag en activiteitsniveau van de kikkers.
Twee soorten kikkers die in droge klimaten leven zijn de Katholieke en platkopkikker. Ze overleven door ondergronds in gangen of in de modder te leven. De platkopkikker kan water in zijn lichaam opslaan. De Australische waterhoudende kikker kan in gangen leven en tot zeven jaar zonder water overleven. Houtkikkers zijn een soort die in koude klimaten kan leven. Deze kikkers leven in gebieden boven de Poolcirkel. Ze kunnen glucose in hun lichamen afbreken en door hun lichaam verspreiden. Deze glucose verhoogt hun tolerantie voor bevriezing. Naast deze habitats leven kikkers ook in moerasachtige moeras, moeras, vijver en rivierhabitats.
Veel kikkers doorbrengen tijd in beken, vooral zoetwaterbekens, omdat dit waar ze paren en hun eieren leggen. De wateren waarin ze paren kunnen overstorte velden, moeraskanten of beken zijn. Vrouwtjes kikkers leggen klompen eieren, vaak in rustig en staand water om te voorkomen dat ze verplaatsed worden. Sommige boomkikkers, in tegenstelling, paren in boomtakken boven stromen, en hun eieren vormen kokonachtige masses die veilig in het water beneden vallen. Na de geboorte van kikkervisjes hechten ze zich aan onkruiden en grassen in de beken waarin ze geboren zijn.
Kikkers moeten leven in gebieden waar ze voedsel kunnen vinden, wat voor hen insecten zijn zoals regenwormen en spinnen. Ze vangen hun voedsel met hun tong, die ze snel bewegen, en slukken hun prooi heel. Ze jagen meestal 's nachts. Omdat er meer insecten in sommige plekken zijn, zoals tropische omgevingen, neigen meer kikkersoarten er te leven.
Kikkers hebben zich weten aan te passen aan hun omgeving door camouflage. Ze hebben kleuren ontwikkeld die hen helpen zich te verstoppen voor roofdieren zoals slangen, hagedissen en vogels. Bijvoorbeeld, de Budgettskikker is bruin en de Vietnameze mossenkikker heeft bultjes die het laten verschmelen met mos en korstmossen. Giftige kikkers hebben ook een heldere kleuring aangepast die roofdieren waarschuwt dat ze gevaarlijk zijn.