Hoe babykikkers te identificeren
Een uiterst aanpasbare amfibie, de kikker kan in diverse klimaten en habitats leven, van hooggelegen bergketens tot gegraven gangen onder de grond. Kikkers hebben een unieke levenscyclus. Ze kruipen uit eieren en beginnen het leven als waterlevende kikkervisjes; de kikkervisjes ondergaan een metamorfose die hun vormen transformeert tot volwassen kikkers. Een 'baby' kikker is herkenbaar door het metamorfose-stadium, omdat de kikker volwassen soortskenmerken aangenomen heeft (heeft poten, maar geen staart), maar nog niet volwassen is in grootte. Het identificeren van een babykikker van elke variëteit is eenvoudig te doen, het vereist alleen een basiskennis van de kikkersoort.
Instructies
- Analyseer de kenmerken van de amfibie. Babykikkers hebben geen kieuwen meer; in plaats daarvan hebben ze longen voor ademhaling. Kikkers hebben een kompakt lichaam, vier poten, gladde huid, twee grote ogen en unieke voeten. Ze hebben geen zichtbare oren. De achterpoten van kikkers zijn doorgaans veel groter dan de voorste. Kikkers kunnen verschillende kleuren hebben, zoals camouflagegroen (boomkikker), helder rood (gifpijl-variëteit) en zelfs gevlekt (Afrikaanse rietkikker). Ze absorberen water door hun vochtige huid en leven hun leven in het water en op land.
- Bestudeer de voeten. Babykikkers zijn uitgegroeid uit kikkervisjes, en ze zouden geen staart meer moeten hebben. Voorvoeten hebben vier vingers, achtervoeten hebben 5 teen. Hun voeten zouden volledig getransformeerd moeten zijn naar die van hun unieke soort. Gewebbde voeten tonen sterke zwemvaardigheid, zuignappen tonen klimvaardigheden en ruwe sporen op achtervoeten helpen grondgravers.
- Observeer het gedrag van de amfibie. Babykikkers – net als hun volwassen tegenhangers – zijn bekend om grote afstanden te springen (tot twintig keer hun lichaamslengte). Ze zijn doorgaans het meest actief 's nachts. Kikkers drinken geen water, maar ze kunnen in water zitten of rusten op vochtige oevers, vocht absorberend door hun slijmerige vellen.
- Kijk ze eten. Een babykikker vangt zijn prooi met een lange, kleverige tong, trekt hem snel terug in zijn mond en slikt hem heel. Veel kikkersoorten eten wormen, spinnen en duizendpoten. Kikkers zijn nuttig voor de maatschappij door insectenpopulaties onder controle te houden.
- Luister naar de communicatie van de kikker. Als de waargenomen amfibie een babykikker is, zal hij een verscheidenheid aan geluiden maken, zoals kwaken en 'ribbit'-geluiden. Mannetjeskikkers zijn bekend om te zingen. Kikkercommunicatie is doorgaans hoog tijdens de parenstijd.
- Overweeg het habitat. Babykikkers, uitgegroeid uit een kikkervisje, kunnen nu leven op zowel land als water. Afhankelijk van de soortvariëteit kunnen kikkers leven in warme, tropische klimaten en zelfs koude, poolgebieden. Meeste kikkers leven dicht bij een waterbron, maar ze kunnen in gegraven gangen onder de grond en hoog in bomen leven.
- Let op luisterende roofdieren. Veel wezens voeden zich met babykikkers – waaronder schildpadden, slangen, vleermuizen en vissen. Veel kikkersoorten zullen zich verstoppen om veilig te blijven, anderen blazen zich op of spelen zelfs dood als verdedigingsmechanisme.
