Het bepalen van het geslacht van amfibieën, een proces bekend als geslachtsbepaling, kan vaak tamelijk moeilijk zijn, aangezien ze geen externe geslachtsorganen hebben. Bij kikkers treedt seksuele dimorfisme (duidelijke verschillen in vorm, grootte of kleur tussen mannetjes en vrouwtjes van dezelfde soort) op in sommige soorten, maar in de meeste gevallen is er weinig verschil tussen de twee geslachten. Het is het gemakkelijkst om kikkers te sexen tijdens het kweekseizoen wanneer de verschillen tussen de geslachten het meest duidelijk zijn.
Benodigdheden
- Identificatiesleutel
- Veldgids voor amfibieën
Instructies
- Identificeer uw kikker met een identificatiesleutel of een veldgids voor amfibieën. Verschillende kikkersoorten hebben verschillende geslachtskenmerken, en het is belangrijk te weten welke kikker u probeert te sexen voordat u conclusies trekt.
- Luister naar roepen. In de meeste soorten roepen alleen mannetjes, hoewel dit niet voor alle soorten geldt.
- Vergelijk de groottes van kikkers als u meer dan één volwassen lid van dezelfde soort heeft. Vrouwtjes zijn doorgaans groter en rondere, terwijl mannetjes over het algemeen kleiner en meer hoekig zijn.
- Zoek naar "bruidsvlekken" (nuptial pads) aan de onderzijde van de ledematen en tenen van uw kikkers. Bruidsvlekken worden bij mannetjes gevonden en stellen hen in staat om het vrouwtje stevig te grijpen tijdens de paring. Dit zijn doorgaans plekken van gedonkerde huid die ruw aanvoelen.
- Vergelijk de grootte van de teenballen van uw kikkers. De mannetjes van veel soorten hebben vergrote teenballen in vergelijking met die van vrouwtjes.
- Gebruik uw veldgids om eventuele additionele fysieke kenmerken te bepalen die kunnen verschillen tussen de geslachten in uw specifieke kikker soort. Bijvoorbeeld, sommige boomkikkers kunnen verschillen in kleur op hun keelzaken vertonen, en veel stierkikkers en groene kikkers kunnen geslacht worden bepaald door de tympanum (externe oor) van mannetjes en vrouwtjes te vergelijken.
