Huisdieren
Huisdieren
Ganzenhoenders zijn anders dan kippen, ganzen en eenden. Terwijl sommige ganzenhoenders worden grootgebracht voor vlees en eieren, zijn veel gedomesticeerd en dienen ze hetzelfde doel als waakhonden. Ganzenhoenders bieden de voordelen van knaagdier- en reptielbestrijding en teekeliminatie. De vogels worden ook als huisdier gehouden voor menselijk vermaak. Sociaal vergelijkbaar met mensen, zijn ganzenhoenders monogaam. Ganzenhoenderinnen kiezen hun mannelijke partners en de twee paren voor het leven.
Hoewel nauwelijks te onderscheiden, zijn de roepen van mannelijke ganzenhoenders eensilbige uitspraken die klinken als "wheat-wheat-wheat" of "chit-chit-chit." De roepen van vrouwelijke ganzenhoenders zijn meervoudig-syllabisch en zijn vergeleken met "buck-wheat-buck-wheat-buck-wheat," "qua-track-qua-track-qua-track" of "put-rock-put-rock-put-rock." Elke vogel laat deze roepen horen in snelle, staccato-achtige opeenvolgingen. Beide seksen beginnen met roepen rond zes tot acht weken leeftijd, maar hennen kunnen langer doen voordat ze beginnen met roepen.
Beide seksen ganzenhoenders hebben korte, brede koppen. De helm op de kop, een korte, botten uitsteeksel aan de bovenkant van de kop, is een manier om de seksen te onderscheiden. Alle ganzenhoenders hebben helmen, behalve de Vulturine ganzenhoender van Oost-Afrika. De helm op de mannelijke vogel is driehoekig van vorm en meer verlengd en breder aan de basis dan die van de kip. In plaats van een driehoekige helm, hebben hennen echter helmen met een puntige kroon erop, ook wel casques, top knots of kammen genoemd. De helmen van mannelijke ganzenhoenders zijn altijd groter dan die van vrouwelijke ganzenhoenders.
De neusgaten van de ganzenhoender zitten aan tegenovergestelde zijden van de snavels. De neusgaten zijn wijd open en prominent bij beide seksen. Getrainde ogen kunnen echter de grootte van de neusgaten gebruiken om het geslacht te detecteren, aangezien de neusgaten van de vrouw minder prominent zijn dan die van de man.
Lellen zijn flitsende huidflappen die onder de snavels van beide seksen van de ganzenhoender hangen. Beide lellen zijn stijf, breed en vrij van rimpels. De lellen van mannelijke vogels zijn meer afgerond, terwijl de lellen van hennen plat zijn. Een andere manier waarop boeren lellen gebruiken om de seksen te onderscheiden, is dat ze proberen de lelle onder te steken of te koepelen in hun handen. De lellen van mannelijke ganzenhoenders kunnen worden gekoepeld of in een hoek van 90 graden aan de zijkant van het hoofd worden geplaatst. Ganzenhoenderinnen kunnen worden gekoepeld of gestoken. Gestoken lellen worden plat tegen de zijkant van de keel van de vogel gelegd.
Mannelijke ganzenhoenders hebben een onmiskenbaar rechtopstaande houding of draagwijze bij het lopen. Vrouwelijke ganzenhoenders hebben een minder rechtopstaande houding. De gebogen houding van de vrouwelijke ganzenhoender plaatst hun lichamen dichter bij de grond.