Huisdieren
Huisdieren
Longhorn-runderen hebben de meest variabele vachtkleur van alle runderrassen ter wereld. In tegenstelling tot de witgezichte donkerrode Herefords of het stereotypische zwart-wit gevlekte Holstein, kunnen longhorns bijna elke combinatie van kleuren, patronen en markeringen hebben. Deze variabiliteit maakt het fokken van longhorns voor een bepaald uiterlijk een moeilijke taak. Hoewel andere kenmerken van longhorn-runderen, bijvoorbeeld hun horenlengte, kunnen worden beïnvloed door de omgeving, is kleur uitsluitend afhankelijk van genetica.
Longhorn-runderen komen in bijna elke kleur voor - bruin, rood, zwart, geel en zelfs kleuren die ringstreaked of mulberry blue worden genoemd. Wit dat op longhorns voorkomt, kan fel of een gedempte crèmekleur zijn. Longhorns komen ook in veel tinten bruin voor, van rijke donkere chocolade tot licht beige. Runderen van het longhornras met een gewassen crèmekleurige vacht worden grullas genoemd naar de kleur van de zandkraanvogel.
Sommige runderrassen zijn gevlekt of gevlekt en sommige zijn gestreept, maar longhorn-runderen komen in veel patronen voor. Sommige zijn gestreept, lijken op de Welsh Corgi hond. Sommige zijn gevlekt, anderen gestreept, terwijl weer andere zijn bestrooid met contrasterende kleuren. Sommige longhorns zijn een effen kleur met weinig markeringen. Het is niet ongewoon om zwarte longhorn-runderen te zien met een zwartgevlekte witte vlek op hun stuit, veel zoals Appaloosa-paarden. Veel longhorns hebben een donkere lijn in het midden van hun rug of een ring van lichtere kleur rond hun snoet.
De kleur van longhorn-runderen wordt bepaald door twee pigmenten - zwart en rood. Het zwarte pigment, Eumelanin, veroorzaakt zwarte tot grijze kleuring, afhankelijk van hoe hoog of laag de concentratie van het pigment is. Phaeomelanin, het rode pigment, kan donkerrood tot lichtgeel veroorzaken, afhankelijk van de concentratie. Wanneer de genen die de kleuring bepalen, geen van beide pigmenten activeren, is de vachtkleur wit in dat gebied. Mengsels van deze twee pigmenten en geen pigment in verschillende delen van het lichaam van de longhorn produceren de bijna oneindige variatie aan kleuren en patronen.
Sommige longhornfokkers geloven dat het fokken van longhorns voor een bepaald uiterlijk bijna onmogelijk is, volgens doublehelixranch.com. Het paren van een effen zwarte stier met een effen zwarte koe resulteert vaak in een kalf van een compleet andere kleur of een combinatie van andere kleuren. Omdat longhorn-runderen acht verschillende kleursturende genen hebben, zijn er meer dan 26.000 combinaties van mogelijke genotypen. Dit geeft de longhorn een aanzienlijke kans op zeer variabele kleuring.