Huisdieren
Landheremietkrabben zijn populaire huisdieren, maar vereisen speciale zorg. Veel eigenaren leren niet juist om te gaan met ze, wat leidt tot ziekte of overlijden. Heremietkrabben zijn nachtactief: ze rusten dagelijks urenlang, soms een hele dag, vooral als ze ziek zijn. Ze hebben ook verhuidingperiodes waarin ze een maand of langer verdwijnen. Om de toestand te beoordelen, moet u hun gedrag begrijpen om leven en dood te onderscheiden.
Verhuiving is een groeiproces waarbij de krab zijn oude exoskelet afwerpt en een nieuw vormt, meerdere keren per jaar. Het afkomende skelet kan de krab lijken alsof hij limp of dood is. Krabben graven zich in de zandbodem tot ze volledig bedekt zijn; bij ondiep zand blijft het schulp zichtbaar. De krab beweegt niet gedurende 1-2 maanden. Dit lijkt op dood, maar is het niet. Verschijnt de krab na negen weken niet? Controleer dan voorzichtig, maar neem niet aan dat hij dood is.
Stress door te weinig vocht, te veel hitte of andere factoren laat de krab zich ook vergraven, net als bij verhuiving, soms na afloop. Hij kan zelfs zijn schulp achterlaten. Verdwijnt de krab lang? Glad het zand en zoek de komende nachten naar sporen. Vaak keert hij op dezelfde plek terug. Niet-bewegen betekent niet altijd dood.
Voor een heremietkrab sterft, ziet u vaak ziekte of zware stress. De krab kan meerdere poten of een knipper verliezen. Hij kan zijn schulp afwerpen en gekrulde, onbeschermde in de verblijf liggen. Dit wijst op watertekort of een vuile schulp; onopgelost leidt dit tot de dood. De krab kan ook stoppen met eten van favoriete voedsel.
Na de dood begint het lichaam uit te drogen en te verterven. Heremietkrabben moeten vochtig blijven. Ga een krab helemaal niet naar het water, is hij dood of stervend. Het lichaam lost van de schulp en hangt los. Antenna's bewegen niet bij aanraking; bij verplaatsing valt de krab uit de schulp en blijft inactief. De definitieve teken is de geur van dode vis in het aquarium.