Huisdieren
Minder dan twee procent van de 600 soorten heremietkreeften die over de hele wereld voorkomen, zijn in de huizen van dierenbezitters in de Verenigde Staten te vinden: dit betekent slechts zeven soorten, die allemaal tot de familie Coenobita behoren.
De grootste heremietkreeftsoort in de VS is de Coenobita brevimanus, de op een na grootste van de Coenobita-familie. De kleinste uit dezelfde familie is de Coenobita compressus, die niet groter wordt dan 12 mm.
Heremietkreeften komen in diverse kleuren voor, van gewone bruine, zwarte of witte kreeften tot speciale soorten zoals de aardbeikreeft, wiens exoskelet rood is met witte stippen, en de Coenobita rugosus, wiens exoskelet een regenboog aan kleuren doorloopt afhankelijk van zijn voedselvoorraad.
Je kunt het type heremietkreeft bepalen door zijn tangen en klauwen te onderzoeken. Sommige kreeften, zoals Coenobita cavipes, hebben grote voorste klauwen, terwijl anderen zoals de Coenobita brevimanus (Latijn voor "kleine hand") kleinere hebben. De Coenobita clypeatus is te herkennen aan zijn duidelijk paarse klauw. Zowel de Coenobita rugosus als de Coenobita compressus hebben steekmerken op hun grote tangen, maar de merken bij de Coenobita compressus kunnen verhoogd zijn of ganzelijk ontbreken.
De meeste heremietkreeftsoorten die in de VS als huisdier worden verkocht, gebruiken turbo-schelpen om hun exoskelet te beschermen, maar de Coenobita cavipes kan onderscheiden worden door zijn voorkeur voor schelpen met D-vormige openingen.
In tegenstelling tot de meeste heremietkreeften die stil zijn, gebruikt de Coenobita rugosus geluid als verdedigingsmechanisme door zijn tang op zijn schelp te wrijven om een vogelachtig tjilpergeluid te maken wanneer hij zich bedreigd voelt.
De meeste heremietkreeften leven in of nabij oceanen en zeeen, zoals de Stille Oceaan en Caribische Zee, in gemeenschap met andere heremietkreeften; de uitzondering is de Coenobita cavipes, die liever in het bos woont. In gevangenschap hebben de meeste heremietkreeften slechts een bak met zand en een watervijver nodig om comfortabel te zijn, maar de aardbeikreeft vereist ook hoge luchtvochtigheid en constante temperaturen van ongeveer 27 graden Celsius (80°F). Afgelegen isolatiebakken zijn ook nodig voor alle soorten tijdens hun verhuiding of afstrijkperiodes omdat ze kwetsbaar zijn en kunnen worden beschadigd als ze in een bak met een andere kreeft worden gehouden.