Bidsprinkhanen en wandelende takken zijn zowel beschermend als goed in verstoppen en camoufleren. De twee insecten ontwikkelen zich op een vergelijkbare manier, maar passen zich anders aan aan hun omgeving. Leer van de manier waarop de twee omgaan met hun eieren en hun jongen veilig houden tegen roofdieren.
Over Bidsprinkhanen
- Er zijn ongeveer 2.200 soorten bidsprinkhanen. Ze komen uit de klasse Insecta, en orde Mantodea. Bidsprinkhanen zijn verwanten van kakkerlakken en termieten. Bidsprinkhanen leven in struiken, gras en bomen waar ze zich kunnen verstoppen voor roofdieren.
Over Wandelende Takken
- Er zijn ongeveer 2.500 soorten wandelende takken en bladinsecten. Wandelende takken behoren tot de klasse Insecta en orde Phasmatodea. Ze brengen camouflage naar een nieuw niveau door te lijken op stokken of twijgen. Ze kunnen in kleuren van bruin, groen, grijs, zwart of blauw zijn. Wandelende takken verstoppen zich in het zicht door zeer stil in het openbaar te staan.
-
Metamorfose van Bidsprinkhanen
- Bidsprinkhanen ondergaan hemimetabolie, of onvolledige metamorfose. Dit proces wordt voltooid in drie stappen: ei, nimf en volwassen. Vrouwtjes leggen enkele eidoosjes (oothecae) een paar dagen na de paring. Het vrouwtje zal ondersteboven van een tak hangen, wit schuim produceren en het eidoosje vormen uit dat schuim. Ze zal haar eieren leggen en het schuim zal verharden om een beschermend schild rond de eieren te vormen. Elk doosje bevat tot 200 eieren. Deze eieren zullen vier tot zes weken later uitkomen en de kleine bidsprinkhanen zullen beginnen te vervellen, of hun eerste exoskelet af te werpen. Het vrouwtje zal niet blijven om haar kinderen te ontmoeten of groot te brengen. Ze zal niet eens veel langer leven. Broers en zussen feesten soms op elkaar als hun eerste maaltijd. De groeiende bidsprinkhanen, of nimfen, zien eruit als hun volwassen tegenhangers, maar kleiner. De bidsprinkhanen worden groter met herhaalde groei en vervelling van het exoskelet om verdere ontwikkeling mogelijk te maken. Elke fase wordt een "instar" genoemd. Wanneer de bidsprinkhaan vleugels heeft ontwikkeld, zijn de instars voltooid.
Metamorfose van Wandelende Takken
- Wandelende takken ondergaan ook onvolledige metamorfose en hebben drie stadia van metamorfose. Er zijn een paar verschillen tussen de twee insecten. Vrouwelijke wandelende takken kunnen paren om eieren te produceren, of ze kunnen jongen produceren zonder een partner. Eieren geproduceerd zonder een mannetje zullen altijd vrouwelijk zijn en jongen geproduceerd met een mannetje hebben een 50 procent kans op mannelijk zijn. Vrouwtjes gebruiken twee methoden om hun eieren te verbergen. Soms laat het vrouwtje eieren vallen op de grond op verschillende willekeurige plaatsen om te voorkomen dat roofdieren zich tegoed doen aan een nest met eieren. De eieren zien eruit als gevallen zaden. Andere keren verbergt het vrouwtje de eieren in de grond, in planten, schors of onder de bladeren. De eieren van sommige soorten zijn bedekt met een harde schaal en een "capitulum" knoop aan één uiteinde dat vetten en voedingsstoffen bevat. Mieren worden gelokt om de lekkernij te eten en de harde schaal weg te gooien. Het ei incubatieert dan waar het in de afvalhoop is gevallen en de nieuwe nimf komt later tevoorschijn. Sommige soorten hebben vleugels en sommige niet.
Andere exotische huisdieren
