Huisdieren
De varkenskikker en stierkikker zijn beide Noord-Amerikaanse soorten uit de familie Ranidae, bekend als oever- of echte kikkers. Beiden behoren tot het geslacht Rana, wat betekent dat ze verschillende kenmerken delen. Kikkers van het geslacht Rana neigen tot lange achterpoten, smalle tailen en geen web tussen de vingers van de voorpoten.
De varkenskikker en stierkikker lijken op elkaar, maar bij nader inzien zijn er duidelijke verschillen. De stierkikker is groter, tot 20 cm lengte en tot 450 gram gewicht. De varkenskikker groeit tot ongeveer 12,5 cm en is minder massief. Hij heeft een smalere, puntigere kop en meer uitgebreide webbingen aan de achterpoten. Mannetjes van beide soorten zijn herkenbaar aan grotere oorcerkens aan de zijkant van hun hoofd vergeleken met de ogen. Vrouwtjes hebben oorcerkens en ogen die over het algemeen even groot zijn. De varkenskikker heeft ook dorsale ruggen op zijn rug die de stierkikker mist.
De stierkikker is bij verre de meest wijdverspreide van de twee, met de varkenskikker die alleen in het zuidoosten van de VS leeft: van oost-Texas tot centraal Zuid-Carolina en door heel Florida. De stierkikker komt voor van Nova Scotia tot Florida en zo ver west als de Rocky Mountains. Hij is ook geïntroduceerd in een paar westkuststaten zoals Californië. Beide soorten leven in of nabij water en zijn te vinden in diverse moerashabitats.
De varkenskikker, de kleinere van de twee, eet kleinere prooi zoals insecten, wormen en schelpdieren. De grotere stierkikker eet bijna alles wat in zijn grote bek past, zoals slangen, vissen, kleinere kikkers en soms kleine zoogdieren. Beide soorten worden door mensen gejaagd voor voedsel, specifiek voor hun poten. Aangezien geen van beide gif heeft om roofdieren af te weren, eet een groot scala aan dieren beide, maar de stierkikker is veilig voor sommige kleinere roofdieren die de varkenskikker wel zouden eten.
Beide soorten hebben vergelijkbare voortplantingsmethoden en seizoenen, beide startend rond mei. De stierkikker produceert gemiddeld twee keer zoveel eieren – 20.000 ten opzichte van 10.000 van de varkenskikker. De eieren van de stierkikker nemen een dag of zo langer om uit te komen. Ze hebben ook langer nodig om van getijde tot volwassen kikker te rijpen: gemiddeld twee tot drie jaar vergeleken met één jaar voor de varkenskikker.
Aangezien beide soorten nachtactief zijn, is visueel onderscheid in het donker moeilijk, maar ze hebben distincte geluiden. De roep van de stierkikker wordt beschreven als een lang, laag, brullend "jug-o-rum". De varkenskikker, passend bij zijn naam, klinkt als een knorrend varken – dus het is niet moeilijk te weten welke kikker je hoort.