Huisdieren
Huisdieren
Gewone boomkikkers worden tot 7,5 centimeter lang, variërend in kleur van grijsgroen tot felgroen of roodbruin, afhankelijk van hun omgeving. Sommige kikkers hebben vier donkerbruine lijnen op hun rug. De mannetjes lijken groter dan de vrouwtjes.
De gewone boomkikker leeft in Europa met Denemarken en Zweden als de noordelijkste grens. De kikker geeft de voorkeur aan loofbossen en gemengde bossen, inclusief die in tuinen, boomgaarden en parken. De kikker bewoont ook gebieden nabij meren en stromen. Het brengt de dag door op de bladeren of stengels van bomen, struiken en andere soorten vegetatie. 's Nachts wordt de kikker zeer actief, soms naar beneden gaande om te jagen op prooi en zich te hydrateren. De prooi bestaat uit insecten, vooral vliegende beestjes die de kikker vangt wanneer het een lange sprong in de lucht maakt.
Direct voor de winterrust blijven gewone boomkikkers overdag actief, aangezien ze in september beginnen met de mars naar hun winterverblijfplaatsen. De kikkers overwinteren in grond, holen, in hoeken en kieren onder stapels stenen of holen in bomen. Ze blijven daar tot ze beginnen met het terugkeren naar hun thuisgebied ergens van februari tot begin mei.
In het voorjaar of de zomer beginnen mannetjes met het zoeken naar vrouwtjes om mee te paren. Het mannetje klimt op wat vegetatie en begint te roepen tot het vrouwtje erop afkomt. Zodra het mannetje met het vrouwtje heeft gepaard, bouwt zij een nest van schuim bevestigd aan twijgen of bladeren die boven een wateroppervlak hangen, zoals een vijver, beek of zelfs een modderplof. Het vrouwtje legt tussen de 200 en 2000 eieren in het schuimnest en vertrekt dan. Twee tot drie weken later komen de kikkervisjes uit in het nest en vallen ze in het water eronder. De kannibalistische kikkervisjes eten elkaar in een poging te overleven, met slechts een of twee kikkervisjes die volwassen worden als ze opgroeien in een klein wateroppervlak. De kikkervisjes veranderen binnen een paar maanden na het uitkomen in kikkers. De jonge kikkers verplaatsen zich naar de oever waar ze kleine struiken en gras beklimmen.
In westelijk en centraal Europa veroorzaakt het verlies van voortplantingshabitat en fragmentatie van de populatie een achteruitgang van de gewone boomkikker. Andere factoren die de kikkers beïnvloeden, zijn vervuiling en verzameling door mensen die de kikkers willen gebruiken in hun aquaria. In andere delen van Europa gedijt de soort en toont geen tekenen van achteruitgang.