Huisdieren
Huisdieren
De herkenbare verschillen tussen mannelijke en vrouwtjeskikkers hangen sterk af van de soort. Bij sommige soorten zijn de verschillen erg duidelijk, bij andere zijn ze subtiel. In elk geval zijn de verschillen, zowel fysieke als gedragskundige, meestal het meest duidelijk tijdens de parenstijd.
Alle mannelijke en vrouwtjeskikkers hebben verschillende geslachtsorganen en interne geslachtsorganen die hen in staat stellen zich te voortplanten. De geslachtsorganen van een kikker zijn intern, waardoor het vaak moeilijk is om het verschil tussen mannetjes en vrouwtjes te zien door ernaar te kijken. Mannen hebben twee interne testikels en een sperma kanaal waarin ze sperma produceren om de eieren te bevruchten. Vrouwtjeskikkers hebben eierstokken, eileiders en een uterus. Zowel mannetjes als vrouwtjes hebben een cloaca, een opening waaraan zowel afvalstoffen als voortplantingsproducten (eieren en sperma) het lichaam verlaten. De cloaca is meestal duidelijker zichtbaar bij vrouwtjes.
Bij veel kikkersoorten zijn de externe fysieke kenmerken identiek tussen mannetjes en vrouwtjes, maar dat is niet altijd het geval. In veel gevallen is het vrouwtje groter dan het mannetje, omdat ze een groot aantal eieren moet dragen. Mannetjes klimmen op de vrouwtjes tijdens de paring en zijn meestal kleiner om de vrouwtje niet te verpletteren. Vrouwtjes zijn vaak donkerder van kleur. Bij veel soorten ontwikkelen mannetjes tijdens de parenstijd kleine viltjes op hun voorpoten. Vrouwtjes hebben doorgaans dunner armen dan mannetjes en zijn meestal ronder.
Mannelijke en vrouwtjeskikkers gedragen zich doorgaans vergelijkbaar, maar bij de meeste soorten zingen alleen de mannetjes. Zij doen dit tijdens de parenstijd om vrouwtjes aan te trekken. Als je een kikker hoort zingen of een zaksacculus opmerkt, is het hoogstwaarschijnlijk een mannetje. In sommige gevallen zingen zowel mannetjes als vrouwtjes, maar hun zang is anders. Ook proberen alleen mannetjes andere kikkers te bestijgen, zelfs als de kikker die ze bestijgen geen vrouwtje is. Mannetjes kikkers zullen vaak andere dingen bestijgen zoals stenen, klossen en zelfs schoenen, deze vergissend voor vrouwtjeskikkers. Als je een kikker dit gedrag ziet vertonen, is het zeker een mannetje.
Het meest voor de hand liggende verschil tussen mannelijke en vrouwtjeskikkers is de rol die ze spelen tijdens de paring. Tijdens de paring is het vrouwtje onderdanig terwijl het mannetje erbovenop springt terwijl zij haar eieren legt. Het mannetje bevrucht de eieren zodra ze vrijkomen. Zowel mannetjes als vrouwtjes passen niet op de eieren of zorgen voor de jongen, die spoedig uitkomen als kikkervisjes en zichzelf moeten redden.
Er zijn enkele kikkersoorten die unieke kenmerken hebben die mannetjes en vrouwtjes onderscheiden. Mannetjes van de oerkikker en groene kikker hebben bijvoorbeeld grotere gehoorgangen dan hun vrouwtjes tegenhangers. Bij veel tropische kikkersoorten hebben de mannetjes helderdere kleuren dan de vrouwtjes. Sommige kikkers, zoals de Afrikaanse rietkikker, veranderen zelfs van geslacht wanneer het tegenovergestelde geslacht afwezig is.