Huisdieren
Huisdieren
De os kikker en de groene kikker behoren tot hetzelfde geslacht in de ranidae, of echte kikkerfamilie van amfibieën. Deze nauwe relatie betekent dat de twee soorten enigszins op elkaar lijken, maar ze hebben een aantal verschillen die helpen om ze te onderscheiden. Beide soorten zijn algemeen en wijdverbreid in hun leefgebieden en komen in sommige gebieden samen voor.
Het belangrijkste fysieke verschil tussen os en groene kikkers is grootte, met de os kikker die tot 8 inch groeit en de groene kikker slechts tot 5 inch. Beide kikkers zijn vaak groen van kleur, maar groene kikkers hebben een grotere variatie en kunnen bruiner of geelachtiger zijn dan os kikkers. Het geslacht van beide soorten kan worden bepaald door het oorvlies, ook wel tympanum genoemd, net achter de ogen. Bij de mannetjes van beide soorten is dit vlies veel groter dan het oog. Bij vrouwtjes van de groene kikker is het even groot als het oog en bij vrouwtjes van de os kikker kan het kleiner zijn.
Groene en os kikkers zijn algemeen in het oosten en midden van de VS, tot in het zuidoosten van Canada en westwaarts tot Texas en Oklahoma. De os kikker is er ook in geslaagd om invasieve populaties verder westelijk in Californië en Colorado te vestigen. Het is ook in plaatsen buiten de VS terechtgekomen, waaronder zuidelijk Europa, Azië en Zuid-Amerika.
Net als alle kikkers zijn beide soorten carnivoren en zullen ze elk levend wezen eten dat in hun ruime bek past. Omdat de os kikker over het algemeen groter is, kan hij grotere prooidieren aan, inclusief kleinere groene kikkers, als hij de kans krijgt. Insecten, kleine reptielen en andere amfibieën vormen het hoofdvoedsel van beide kikkers. Als kikkervisjes voeden os kikkers zich voornamelijk met waterplanten, terwijl kikkervisjes van de groene kikker algen en kleine hoeveelheden zoöplankton eten.
Groene kikkers paren in het late voorjaar en kunnen tot twee legsels per seizoen produceren. Os kikkers paren tijdens de warmere zomermaanden en leggen slechts één legsel per seizoen. Os kikkers produceren meer eieren per legsel, tot 20.000, terwijl groene kikkers uitkomen op ongeveer 5.000. Groene kikkers worden sneller volwassen dan os kikkers, ze bereiken seksuele rijpheid rond de twee jaar, terwijl os kikkers rond de drie- tot vijf jaar oud worden. Geen van beide soorten zorgt voor hun eieren zodra ze gelegd zijn.
De twee kikkers maken verschillende geluiden als ze kwaken, wat kan helpen bij het identificeren van de soort zonder ze te zien. Os kikkers produceren een dreunende vocalisatie die wordt beschreven als klinkend als jug-o-rum. De groene kikker produceert een vocalisatie die lijkt op een banjosnaar die wordt aangetrokken, beschreven als een boink- of gunk-geluid.