Huisdieren
Huisdieren
Euphasiid-garnalen zijn kreeftachtigen die ook vaker bekend staan als krieltjes. Deze kleine dieren zijn eerder gevonden in de maaginhoud van de megamondhaai. Vanwege hun eiwitgehalte vormen ze een voedzame maaltijd voor de megamondhaai, evenals voor vele andere zeedieren. Krieltjes hebben 10 poten en twee antennes, en lijken oranje bovenaan en groen onderaan. Euphasiid-garnalen zijn slechts ongeveer 5 centimeter lang, maar reizen in enorme zwermen.
Copepoden zijn een subklasse van waterkreeftachtigen. De naam "copepod" komt van de woorden voor "roeivoet", verwijzend naar hun staarten die aan het einde uitspreiden als een voet. Ze kunnen deze staart als een soort peddel gebruiken. Er zijn veel variëteiten copepoden die alle verschillen in uiterlijk, leefgebied en gedrag. Hoewel er rond de 12.000 soorten copepoden zijn, zijn de meeste tussen de 1 en 2 mm lang en leven ze minder dan een jaar.
Met een grootte van slechts 3 tot 5 cm hebben pannenkoekkwallen, of Atolla vanhoeffeni, een vrij uniek uiterlijk. Ze zien er vrij plat uit, vandaar de naam, en zijn fel gekleurd met paars en rood. Ze leven alleen in de diepzee en voeden zich meestal met bioluminescent zoöplankton, dat door de ondoorzichtige magen van de kwallen heen schijnt. Dit maakt pannenkoekkwallen gemakkelijke doelen voor de megamondhaai.
Zoals te verwachten is, verwerkt de megamondhaai een zeer grote mond, die verder reikt dan de ogen van de haai. Hoewel de haai bijna 50 rijen kleine tanden in beide kaken heeft, zijn er slechts drie rijen actief. Experts veronderstellen dat de haai voedt door zijn enorme mond te openen, zijn kaken uit te strekken en zijn wangholte uit te breiden om zuigkracht te gebruiken om voedsel binnen te trekken. De haai trekt vervolgens zijn kaken terug en sluit zijn mond, waardoor het water door de kieuwen naar buiten wordt geperst.
Wanneer de megamondhaai het water uit zijn mond en door zijn kieuwen persen, blijven de kleine organismen in zijn mond achter. Dit gebeurt omdat er binnenin de kieuwen van de haai rijen kleine rakers zitten die als een filter fungeren. Deze rakers hebben kraakbeenkernen en zeven effectief het voedsel uit het zeewater. Zonder hen zouden alle prooien met het water naar buiten worden geduwd vanwege hun kleine grootte in vergelijking met de kieuwen.