Huisdieren
Huisdieren
Kangoeroes zijn de grootste leden van de orde Marsupialia, wier leden hun jongen in hun buidels dragen. Een kangoeroejoey – of baby – kruipt van het geboortekanaal van de moeder in haar buidel wanneer het niet groter is dan een pinda, en brengt vervolgens veel van de volgende negen maanden comfortabel door, waarbij het naar believen zoogt.
De buidel van een kangoeroe functioneert op dezelfde manier als de baarmoeder van andere zoogdieren, waarbij het zich ontwikkelende baby wordt beschermd en gevoed. Omdat de joey in het begin niet zelf een tepel kan vasthouden, zet de tepel uit in zijn mond, waardoor het moeilijk is voor de joey om los te laten. Deze eigenschap en de veiligheid van de buidel zorgen ervoor dat het baby essentiële voeding krijgt.
Net als iedereen die ooit een luier heeft verschonken weet, moeten zoogende baby's ook afval uitscheiden. De joey plast en scheet waar hij toevallig is, wat voor het eerste deel van zijn leven in de buidel van de moeder is. De moederkangoeroe reinigt haar buidel en verzorgt haar baby vaak, waarbij ze het afval van de baby op eet.
Rode en grijze kangoeroes zijn veelvoorkomende typen van een groep die bijna 50 soorten kangoeroes omvat. Hun jongen gestationeert in de lichamen van de vrouwtjes gedurende 30 tot 36 dagen. Wanneer ze klaar is om te bevallen, ruimt de moeder haar buidel op, eet ze eventueel resterend afval van de vorige joey op, om hem klaar te maken voor de nieuwkomer. Boomkangoeroes bevallen na een draagtijd van ongeveer 44 dagen. De joey blijft in de buidel, vastgemaakt aan een tepel, gedurende 10 maanden voordat hij eruit avontuur.
Een kangoeroejoey blijft 120 tot 235 dagen vastgemaakt aan de tepel van zijn moeder, afhankelijk van de soort. Ondertussen kan de moeder weer paren, en als ze bevrucht raakt, moet ze het nieuwe embryo opschorten totdat ze een vacature in haar buidel heeft. Kangoeroes hebben een uniek vermogen om een embryo in opgeschort animatie te bewaren, zo te zeggen, totdat de oudere broer of zus de buidel kan verlaten. Wanneer het nieuwe baby is geïnstalleerd, kan de oudere joey nog steeds zoogt van een andere van de tepels van zijn moeder die melk produceert die is samengesteld voor een ouder nageslacht. De geëmancipeerde joey begint ook gras te eten en scheidt afval af net als volwassenen.
Wanneer een kangoeroejoey voor het eerst in de buidel van zijn moeder kruipt, en gedurende enkele maanden daarna, is hij kaal, hulpeloos en heeft hij zijn ogen gesloten. De buidel houdt de zuigeling in contact met een voedselbron en biedt bescherming, wat de zuigeling tijd geeft om te groeien. Net als een menselijk embryo, gaat de joey overal heen waar zijn moeder heen gaat, omringd en gedempt door haar lichaam. De menselijke moeder verwerkt de urine van haar foetus intern via het vruchtwater. De kangoeroe moet het een beetje anders doen vanwege zijn buideldierennatuur.
Buideldierenzoogdieren zijn inheems bijna exclusief in Australië. Zo'n soorten als wombats, koala's en wallabies hebben allemaal buidels waarin ze hun jongen dragen. Omdat Australië geografisch onafhankelijk is van andere continenten, ontwikkelden de meeste buideldieren, met uitzondering van de Amerikaanse opossum, zich niet in een ander deel van de wereld.