Huisdieren
Aziatische zwarte beren, ook bekend als Ursus thibetanus, worden beschouwd als een kwetsbare beerensoort. Ze zijn te herkennen aan een witte halve maan vorm op hun borst. Hoewel voornamelijk herbivore in hun voedselzoeking, worden ze ook als omnivoor beschouwd.
Een Aziatische zwarte beerwelp weegt bij de geboorte ongeveer 370 gram en begint te zuigen bij zijn moeder. De zuigperiode duurt 2 tot 2,5 jaar.
De welp wordt onafhankelijk van de moeder tussen 2 en 3 jaar. Dan begint hij vast voedsel te zoeken, waaronder paddenstoelen, grassen, eikels, bijen, eieren, afval, insecten, graan, eik, kersen, vruchten, zaden en honing.
De Aziatische zwarte beer is in staat een waterbuffel te doden door zijn nek te breken, wat een toevoeging aan het dieet wordt. Een beerwelp eet'occasionaal dode vis tijdens de laaiseizoen.
Waarnemingen van de Aziatische zwarte beer zijn gedaan in Rusland, Japan, Korea en China, maar worden zeldzamer door jacht en ontbossing. Gemengde bossen, loofbossen en doornstruikbossen zijn ideale habitats.
De grootste bedreiging voor welpen zijn luipaarden, wolven en lonken. Tijgers zijn een andere bedreiging omdat ze de welpen als prooi zien. Andere bedreigingen zijn menselijke jacht op de beer om zijn vacht, poten en galblaas, en de instroom van menselijke nederzettingen die het boshabitat vernietigen.