Huisdieren
Huisdieren
toen Europeanen de dodo voor het eerst op Mauritius tegenkwamen, beschreven ze een grote, eigenaardige vogel met een gebogen snavel, korte vleugels en een onhandige, klonterige gang. Zeelui noteerden zijn opvallende handzaamheid en schijnbare angstloosheid voor mensen, met de bewering dat de vogels gevangen konden worden door ze simpelweg met een stok aan te stoken.
Naarmate meer bezoekers aankwamen, daalde de dodo-populatie snel. In de loop van de 1660er jaren was de soort al uitgestorven, voornamelijk door menselijke activiteit. Nederlandse kolonisten introduceerden varkens, honden en katten, die praidden op eieren en kuikens en concurrerden om voedsel. Zeelui jaagden de dodo ook voor vlees en veren.
Toen wetenschappers met systematische studie begonnen, was de dodo al verdwenen. Vroegere onderzoekers steunden op verhalen van ontdekkingsreizigers en een paar verspreide specimen van veren en botten, die beperkt inzicht booden. Pas in de late 20e eeuw gebruikten wetenschappers, geleid dr. Julian Hume, computermodellering en DNA-analyse om een nauwkeuriger beeld te reconstrueren van het uiterlijk en gedrag van de dodo.
Vandaag de dag staat de dodo als krachtig symbool van uitsterving en als herinnering aan de kwetsbaarheid van eilandsystemen.