Huisdieren
Huisdieren
Misschien hou je niet van een onophoudelijke blafmachine, maar hondenvocalisatie is een natuurlijk en normaal honden gedrag. Honden blaffen om opwinding, angst, geluk, waarschuwingen en andere communicatie uit te drukken. Als je pup nooit blaft of plotseling zijn vermogen om te vocaliseren verliest, plan dan een dierenarts onderzoek om te zien wat er achter de verandering in gedrag zit.
Als je onlangs een nieuwe pup hebt binnengehaald van een fokker of een asiel, kan hij de eerste paar dagen van nature rustig en gereserveerd zijn terwijl hij gewend raakt aan zijn nieuwe omgeving. Dit kan een beperkte vocalisatie omvatten. Je puppy kan angstig of bang zijn en als gevolg hiervan stil blijven. Dit is normaal voor de eerste paar dagen; het wordt soms de 'honeymoonfase' van huisdierbezit genoemd. Geef je pup een paar dagen om op te warmen en kijk of hij zijn toon verandert.
Sommige hondenrassen zijn milder van aard dan andere en zijn misschien minder geneigd tot vocalisatie. Overweeg bijvoorbeeld een bassethond en een Chihuahua, en de verschillende graden van blaffen die elk van hen doorgaans vertoont. Sommige rassen zijn van nature minder opwekbaar en drukken zich misschien niet veel vocally uit. Zolang je hond kan blaffen, als hij ervoor kiest om dit niet vaak te doen, is het waarschijnlijk niet dat er een medisch probleem bestaat.
Sommige hondenrassen blaffen niet in traditionele zin, maar vocaliseren met verschillende geluiden. Bijvoorbeeld, sommige jachthonden blaffen of huilen, terwijl anderen, zoals veel speelgoedrassen, bekend staan om een hoger gejank. Nog andere puppy's kunnen janken als vorm van vocalisatie, wat opnieuw een normale gebeurtenis is en doorgaans geen oorzaak voor zorg. Raadpleeg altijd je dierenarts als je aanhoudende zorgen hebt over het gebrek aan vocalisatie van je hond.
Sommige keel- en strottenhoofdproblemen en letsels, inclusief strottenhoofdverlamming, presenteren zichzelf in de vorm van beperkte of niet-bestaande blaf. Je herkent dit type probleem waarschijnlijk als je hond een normale blaffer is geweest en plotseling zijn stem verliest. Problemen met stembanden of zelfs heesheid door overmatig blaffen kunnen leiden tot beperkte vocalisatie. Als je een reddingshond herplaatst en hij heeft neiging om niet te blaffen, kan dat zijn omdat hij eerder is gestraft voor blaffen met een schokhalsband of zelfs omdat een vorige eigenaar hem heeft laten ontbalken of zijn stembanden heeft laten aanpassen om zijn gedrag te stillen. Beide aandoeningen moeten worden beoordeeld door een diergeneeskundig professional.