Huisdieren
Huisdieren
Vosstaartgrassen lijken onschuldig als ze jong en groen zijn (lijken op gewoon gras). In de loop van het seizoen vormen ze zaadhoofden van afgestapelde secties. Terwijl ze groen zijn, blijven de hoofden intact, maar na utdroging scheiden de secties makkelijk en worden kleine, pijlkoppige zaaddoosjes. Elk doosje heeft kleine haarterige stekels die de vosstaart op zijn plaats houden zodra hij in vacht of huid zit.
Vosstaarten zijn gevaarlijk wanneer de puntige koppen zich door de vacht boeren in de huid, gedreven door de bewegingen van het dier. Zodra de punt de huid bereikt, boort hij verder, prikt de huid en veroorzaakt irritatie die kan leiden tot abcessen. De doosjes kunnen ook in oog, oor of keel geraken, wat constante irritatie en infectie geeft. Ze kunnen in de webben tussen de tenen zitten en onopgemerkt in de huid boren. Een ingeboorde vosstaart kan door het lichaam migreren en hart, longen of andere organen schaden, met ziekte of dood tot gevolg.
Symptomen hangen af van de locatie. In de poot: hond beet/kauwt herhaaldelijk, knop zichtbaar op poot/onderbeen. In het oog: afscheiding, zwelling, oog dicht. In het oor: constant hoofddraaien, kauwen aan oren. In de neus: frequente, herhaalde niezen. In de keel: hoesten/kikken. Meestal dierenartshulp nodig voor verwijdering.
Alle vosstaartgrassen zo snel mogelijk vernichten: uitleggen, verbranden of diervriendelijke onkruiddoder. Verwijdering best voor zaadontwikkeling om terugkeer te voorkomen. Vroege lente controleren op overlevende planten. Honden regelmatig controleren met fijnkam; gevonden vosstaarten verwijderen en vernietigen.