Huisdieren
Huisdieren
Vanwege natuurlijke groei of een combinatie van problemen, kunnen honden een ernstig hartprobleem hebben, zoals een hartruis, dat vermoeidheid veroorzaakt. Een hartruis is een abnormaal geluid dat uit het hart wordt uitgestraald. Bij oudere honden is de aandoening doorgaans een symptoom van een andere onderliggende aandoening, zoals hartziekte. De aanwezigheid van een hartruis produceert doorgaans weinig detecteerbare tekenen in de vroege stadia; echter, wanneer het erger wordt, zullen symptomen zichtbaar zijn.
Net als het hart van een mens, heeft het hart van een hond vier eenrichtingskleppen – mitralisklep, tricuspisklep, aortaklep en plukklep – die ritmisch openen en sluiten om de bloedstroom erdoor te controleren. Als een van de kleppen verzwakt en niet goed opent of sluit, kan bloed overstromen of door de kleppen heen stromen, waardoor abnormale geluiden uit het hart komen. Deze geluiden, geruis genoemd, kunnen laag zijn en alleen detecteerbaar met een stethoscoop, of zeer luid en te horen door gewoon uw hoofd tegen de borst van een hond te houden. Dierenartsen beoordelen geruis op een schaal van 1 tot 6 op basis van hun intensiteit, met een 1 als het laagste geluid – nauwelijks te horen via een stethoscoop – en een 6 als het luidste – duidelijk hoorbaar met of zonder het gebruik van een stethoscoop.
Een ruis bij een puppy of jongere hond is doorgaans congeniet, wat betekent dat het het resultaat is van een geboorteafwijking. In tegenstelling tot dat, is een ruis bij een oudere hond een secundair symptoom van een andere aandoening. Hartfalen is meestal de basis van de meeste hartproblemen, inclusief geruis, en het treedt op wanneer het hart zijn normale taken niet kan vervullen. Klepafwijkingen, tumoren, hartworm en hartziekte zijn allemaal aandoeningen die hartfalen kunnen veroorzaken, en als gevolg hiervan, het optreden van een ruis. Andere oorzaken van ruis zijn tandheelkundige ziekte, bloedarmoede en koorts.
Frequent hoesten is een veelvoorkomend teken van een hartruis. Het gebeurt wanneer de hartkleppen van een hond bloed naar zijn longen leiden in plaats van de juiste kanalen. Een ander symptoom is een abnormaal geluid dat uit het hart wordt uitgestraald, dat meestal klinkt als spatend bloed. Het geluid kan zeer laag zijn en alleen detecteerbaar via een stethoscoop, of zeer luid en te horen of te voelen door te luisteren naar of de borst van de hond aan te raken. Andere symptomen omvatten gebrek aan energie, snelle ademhaling, slechte eetlust, een snelle pols, een vergrote buik en bleke of blauwachtige kaken.
Een ruis bij een oudere hond is doorgaans een symptoom van een andere onderliggende aandoening. Gevolgtrekkend, behandelen dierenartsen de initiële oorzaak in plaats van de ruis zelf. Afhankelijk van de oorzaak, kan de behandeling medicatie, chirurgie en dieetveranderingen omvatten. Als de onderliggende aandoening van een hond te ver gevorderd of ernstig is, is er mogelijk geen type behandeling beschikbaar.